داروهای تجویزی زیر میزان دوپامین را در مغز افزایش می دهند. هدف دستورالعملهای آکادمی نورولوژی آمریکا (AAN) کمک به پزشکان در انتخاب از میان این گزینههای درمانی دارویی برای کنترل علائم حرکتی در افراد مبتلا به بیماری پارکینسون در مراحل اولیه و در عین حال به حداقل رساندن عوارض جانبی منفی است. داروهای مشابه دوپامینرایجترین و مؤثرترین درمان علائم حرکتی مربوط به بیماری پارکینسون، ترکیبی از داروهای لوودوپا و کاربیدوپا است که با نامهای Duopa، Rytary و Sinemet به فروش میرسد. گاهی اوقات این دارو به سادگی به عنوان لوودوپا یا L-DOPA شناخته می شود، این دارو در نهایت تبدیل به دوپامین می شود که مغز شما می تواند از آن استفاده کند.
دوپامین را نمی توان مستقیماً به عنوان یک درمان مصرف کرد زیرا قبل از رسیدن به مغز در بدن تجزیه می شود. طبق این دستورالعملها، لوودوپا برای مدیریت علائم حرکتی در اوایل بیماری نسبت به آگونیستهای دوپامین برتری دارد (به زیر مراجعه کنید). با این حال، احتمال ایجاد دیسکینزی، نوعی حرکت کنترل نشده و غیرارادی که می تواند شامل بی قراری، پیچ خوردن، تکان دادن سر، و تاب خوردن بدن باشد نیز بیشتر است. برای به حداقل رساندن خطر دیسکینزی، به پزشکان توصیه می شود که کمترین دوز موثر لوودوپا را تجویز کنند و بیماران را از نظر دیسکینزی و سایر عوارض جانبی دارو در طول زمان تحت نظر داشته باشند.