آلرژی به گوجه فرنگی نوعی حساسیت مفرط نوع 1 به گوجه فرنگی است. آلرژی نوع 1 معمولاً به عنوان آلرژی تماسی شناخته می شود. هنگامی که فرد مبتلا به این نوع آلرژی با یک ماده حساسیت زا مانند گوجه فرنگی تماس پیدا می کند، هیستامین در نواحی در معرض آن مانند پوست، بینی و دستگاه تنفسی و گوارشی ترشح می شود. به نوبه خود، این باعث یک واکنش آلرژیک می شود.

با وجود این واقعیت که گوجه فرنگی و محصولات مبتنی بر گوجه فرنگی از جمله غذاهای پرمصرف در رژیم غذایی غربی هستند، آلرژی به گوجه فرنگی بسیار نادر است. فرد مبتلا به آلرژی به گوجه فرنگی همچنین مستعد واکنش های آلرژیک با سایر شب بوها از جمله سیب زمینی، تنباکو و بادمجان است. اغلب، افراد مبتلا به آلرژی به گوجه‌فرنگی به لاتکس نیز واکنش متقابل دارند (سندرم لاتکس-میوه). علائم حساسیت به گوجه فرنگی علائم آلرژی به گوجه فرنگی معمولا مدت کوتاهی پس از مصرف ماده حساسیت زا رخ می دهد.

کورتیکواستروئیدها نوعی استروئید هستند که برای درمان تورم و التهاب ناشی از آلرژی و همچنین آسم آلرژیک استفاده می شود. آنها اغلب به عنوان استروئیدها شناخته می شوند، اما آنها همان نوع محصولاتی نیستند که توسط برخی از ورزشکاران مورد سوء استفاده قرار می گیرند. کورتیکواستروئیدها ممکن است برای طیف وسیعی از آلرژی ها استفاده شوند. بسته به شدت بیماری شما ممکن است به صورت کوتاه مدت یا بلند مدت مصرف شوند.

این داروها در درجه اول برای بیماری های مداوم استفاده می شوند. آنها به ویژه برای درمان التهاب مفید هستند، یک اثر اساسی طولانی مدت بسیاری از شرایط مانند آلرژی. کورتیکواستروئیدها اثرات کورتیزول را که یک هورمون استرس است تقلید می کنند. غدد فوق کلیوی شما آن را دفع می کنند تا به بدن شما کمک کنند تا اثرات التهاب و سایر الگوهای مرتبط با استرس را به حداقل برساند.