اکثر مردم موهای خاکستری خود را کشیده اند، دلمه برداشته اند، یا حتی ناخنی را جویده اند، چه از سر کسالت و چه برای تسکین یک احساس منفی. در موارد نادر، این فعالیت می‌تواند با اتوکانیبالیسم همراه باشد که در آن فرد ممکن است آن مو، دلمه یا ناخن را بخورد. اتوکانیبالیسم یک اختلال سلامت روان است که در درجه اول با اجبار به خوردن خود مشخص می شود. البته لازم به ذکر است که آخرین ویرایش راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) این اختلال را به عنوان یک اختلال سلامت روان قابل تشخیص نمی شناسد.

در این مقاله، علل اصلی خودخواری و همچنین انواع مختلف خودخواری و نحوه درمان آنها را بررسی خواهیم کرد. اتوکانیبالیسم چیست؟ اتوکانیبالیسم که به عنوان خودخواری یا اتوسارکوفاژی نیز شناخته می شود، نوعی از آدمخواری است که شامل تمرین خوردن خود است. اکثر فرم ها افراطی نیستند اکثر افرادی که خودخوار خواری می کنند درگیر خودخواری افراطی نیستند.

پزشک از بخیه ها برای بستن زخم های پوست یا سایر بافت ها استفاده می کند. هنگامی که پزشک شما زخمی را بخیه می‌زند، از یک سوزن متصل به طول «نخ» برای بخیه زدن زخم استفاده می‌کند. انواع مختلفی از مواد موجود است که می توان از آنها برای بخیه زدن استفاده کرد. پزشک شما ماده ای را انتخاب می کند که برای زخم یا روش مناسب باشد.

انواع بخیه انواع مختلف بخیه ها را می توان به روش های مختلفی طبقه بندی کرد. اول، مواد بخیه را می توان به دو دسته قابل جذب یا غیر قابل جذب طبقه بندی کرد. بخیه های قابل جذب نیازی به برداشتن آنها توسط پزشک ندارند. این به این دلیل است که آنزیم های موجود در بافت های بدن شما به طور طبیعی آنها را هضم می کنند.