کوستوکندریت یا التهاب غضروف دنده، وضعیتی دردناک است که بر غضروف متصل‌کننده استخوان جناغ به دنده‌ها اثر می‌گذارد. فیزیوتراپی می‌تواند یک روش درمانی بسیار مؤثر برای تسکین درد و کاهش التهاب ناشی از کوستوکندریت باشد. این روش درمانی به بیمار کمک می‌کند تا دامنه حرکتی خود را بهبود بخشد و به فعالیت‌های روزمره بازگردد. ارزیابی و تشخیص کوستوکندریت در اولین جلسه فیزیوتراپی برای کوستوکندریت، ارزیابی جامعی از بیمار به عمل می‌آید تا علت اصلی درد و میزان تأثیر آن بر زندگی روزمره مشخص شود.

فیزیوتراپیست ممکن است در مورد نحوه شروع درد سینه، احساس بیمار نسبت به آن، تغییرات علائم و عواملی که درد را تشدید یا تسکین می‌دهند سؤالاتی بپرسد. همچنین، بررسی می‌شود که درد چگونه توانایی فرد را در انجام وظایف عملکردی مانند تنفس یا بلند شدن از حالت نشسته تحت تأثیر قرار داده است. فیزیوتراپیست با توجه به این اطلاعات، شدت کوستوکندریت را تعیین می‌کند؛ در موارد شدیدتر، ممکن است تنفس و حرکت به شدت محدود شوند، در حالی که موارد خفیف‌تر دردناک هستند اما تحرک را به میزان زیادی مختل نمی‌کنند¹. آزمون‌های رایج ارزیابی پس از گرفتن شرح حال، فیزیوتراپیست برای تعیین عواملی که ممکن است باعث کوستوکندریت شده باشند، چندین آزمون و اندازه‌گیری را انجام می‌دهد.

شانه یخ زده که از نظر پزشکی با عنوان کپسولیت چسبنده (Adhesive Capsulitis) شناخته می‌شود، یک عارضه دردناک است که مفصل گوی و کاسه شانه را درگیر می‌کند. این مفصل اصلی که به عنوان مفصل گلنوهومرال نیز شناخته می‌شود، با گذشت زمان دچار درد و سفتی پیشرونده می‌گردد¹. این وضعیت می‌تواند استفاده عملکردی از بازوی فرد را به شدت محدود کند. درد و گرفتگی شانه یخ زده به قدری است که انجام حرکاتی مانند رساندن دست به بالای سر را دشوار می‌سازد.

شانه یخ زده معمولاً در افراد بالای ۴۰ سال بروز می‌کند و اغلب در زن‌ها بیشتر از مردان دیده می‌شود. ارتباط این بیماری با شرایط زمینه‌ای مانند دیابت و بیماری تیروئید نیز مشاهده شده است. علائم و مراحل بیماری علائم شانه یخ زده شامل درد مبهم یا ضربان‌دار در سراسر شانه است که می‌تواند تا بازوی فوقانی نیز گسترش یابد. محدودیت قابل توجهی در دامنه حرکتی مفصل اصلی شانه رخ می‌دهد.