اسپوندیلیت آنکیلوزان (AS) نوعی آرتریت التهابی مزمن است که نسبتاً نادر محسوب می‌شود. داده‌های قدیمی‌تر نشان می‌دهند که تخمیناً ۰. ۱ تا ۱. ۴ درصد از جمعیت جهانی به AS مبتلا هستند¹.

این بیماری در مراحل اولیه باعث سفتی و درد در ناحیه کمر می‌شود و با گذشت زمان می‌تواند منجر به جوش خوردن مهره‌های ستون فقرات و مشکلات جدی در تحرک شود. شیوع جهانی اسپوندیلیت آنکیلوزان بر اساس اطلاعات قدیمی، این بیماری حدود ۰. ۱ تا ۱. ۴ درصد از جمعیت جهانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

تحقیقات علمی نشان می‌دهند که ممکن است ارتباط بالقوه‌ای بین اسپوندیلیت آنکیلوزان (AS) و نوع شایع‌تر سندرم اهلرز-دانلوس با تحرک بیش از حد مفاصل (HEDS) وجود داشته باشد. این پیوند محتمل بیشتر به دلیل وجود یک نشانگر ژنتیکی خاص به نام ژن HLA-B27 است که در افراد مبتلا به هر دو بیماری، شیوع بیشتری نسبت به جمعیت عمومی دارد¹. در حالی که سندرم اهلرز-دانلوس یک بیماری ژنتیکی نادر است که بافت همبند را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اسپوندیلیت آنکیلوزان نوعی آرتریت التهابی محسوب می‌شود که عمدتاً ستون فقرات را درگیر می‌کند. آیا اسپوندیلیت آنکیلوزان و سندرم اهلرز-دانلوس با هم رخ می‌دهند؟

شواهدی وجود دارد که حاکی از پیوند احتمالی بین اسپوندیلیت آنکیلوزان (AS) و شایع‌ترین نوع سندرم اهلرز-دانلوس یعنی نوع هایپرموبیل (HEDS) است. هر دو بیماری شرایطی مزمن هستند که بر سیستم اسکلتی-عضلانی تأثیر می‌گذارند. ژن HLA-B27: تحقیقات نشان می‌دهند که وجود ژن HLA-B27 خطر ابتلای فرد به اسپوندیلیت آنکیلوزان را افزایش می‌دهد². با این حال، باید توجه داشت که تمام افرادی که حامل این ژن هستند، لزوماً به AS مبتلا نخواهند شد، اما استعداد ژنتیکی آن‌ها بالاتر می‌رود.