افیوژن زانو که گاهی آب زانو نیز نامیده می شود، زمانی اتفاق می افتد که مایع اضافی در داخل یا اطراف مفصل زانو جمع می شود. علل شایع عبارتند از آرتریت و آسیب به رباط ها و غضروف زانو. مقدار کمی مایع در مفاصل طبیعی وجود دارد. با این حال، در برخی موارد – به عنوان مثال، با آرتریت روماتوئید – مایع اضافی می تواند جمع شود و زانو پف کرده و متورم شود.

آمار نشان می دهد که 27% برخی از افراد در برخی مواقع مایع را روی زانو تجربه خواهند کرد. در این مقاله به درمان ها، علائم و علل ایجاد آب زانو و راه های پیشگیری از آن می پردازیم. درمان بیشتر درمان‌های افیوژن مفصل زانو به علت اصلی آن بستگی دارد و درمان در افراد مختلف متفاوت است. گزینه ها عبارتند از: آسپیراسیون یا تخلیه: پزشک از یک سوزن برای بیرون کشیدن مایع استفاده می کند می تواند درد و ناراحتی تسکین دهد.

تاندونیت – همچنین به عنوان تاندونیت شناخته می شود – التهاب تاندون است. معمولاً زمانی اتفاق می افتد که فرد در حین فعالیت بدنی بیش از حد از تاندون استفاده کند یا به آن آسیب برساند. تاندون ها بافت های کابل مانندی هستند که ماهیچه ها را به استخوان ها متصل می کنند. اگرچه یکی از عملکردهای آنها برداشتن مقداری از فشار از روی عضلات است، اما فعالیت بیش از حد می تواند به آنها آسیب برساند.

ورزش های مکرر و بیش از حد شدید می تواند تاندون را ملتهب کند. تاندونیت نیز نامیده می شود، این التهاب می تواند در هر نقطه از بدن از جمله آرنج، مچ پا یا زانو رخ دهد. قسمت آسیب دیده بدن ممکن است نام آسیب را مانند تاندونیت آشیل بگذارد. افراد می توانند اکثر موارد تاندونیت را با استراحت، یخ و مسکن های بدون نسخه (OTC) مدیریت کنند.