سلامت روان و وضعیت خلقی تحت تأثیر عوامل متعددی مانند خواب، فعالیت بدنی، شرایط زندگی، وضعیت هورمونی و دریافت مواد مغذی قرار دارد. در میان ریزمغذی‌ها، ویتامین‌های گروه ب نقش مهمی در عملکرد مغز، تولید انتقال‌دهنده‌های عصبی و حفظ تعادل سیستم عصبی دارند. برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند که ترکیب ویتامین‌های گروه ب با بعضی مکمل‌های دیگر ممکن است در افراد دارای کمبودهای تغذیه‌ای، استرس مزمن یا برخی علائم خلقی، اثرات حمایتی داشته باشد. با این حال، مکمل‌ها جایگزین درمان‌های استاندارد اختلالات خلقی نیستند و اثر آن‌ها در افراد مختلف متفاوت است.

نقش ویتامین‌های گروه ب در تنظیم خلق‌وخو ویتامین‌های گروه ب در بسیاری از فرآیندهای مرتبط با عملکرد مغز نقش دارند. این ویتامین‌ها در تولید انرژی سلول‌های عصبی، ساخت انتقال‌دهنده‌های عصبی و تنظیم مسیرهای متابولیکی مرتبط با عملکرد ذهنی و هیجانی مشارکت می‌کنند. برخی از مهم‌ترین ویتامین‌های گروه ب مرتبط با عملکرد عصبی عبارت‌اند از: ویتامین ب یک (تیامین): مؤثر در تولید انرژی سلول‌های عصبی و عملکرد طبیعی مغز ویتامین ب دو (ریبوفلاوین): نقش در متابولیسم انرژی و محافظت سلولی ویتامین ب سه (نیاسین): مشارکت در تولید انرژی و عملکرد سیستم عصبی ویتامین ب پنج (اسید پانتوتنیک): مورد نیاز برای ساخت برخی ترکیبات حیاتی بدن ویتامین ب شش (پیریدوکسین): نقش مهم در ساخت سروتونین، دوپامین و سایر پیام‌رسان‌های عصبی ویتامین ب نه (فولات): ضروری برای فرآیندهای متابولیکی مغز ویتامین ب دوازده (کوبالامین): مهم برای سلامت سلول‌های عصبی و تولید سلول‌های خونی کمبود برخی از این ویتامین‌ها، به‌ویژه فولات و ویتامین ب دوازده، با افزایش احتمال بروز علائم افسردگی و اختلالات شناختی ارتباط دارد. ویتامین دی؛ مکملی مهم در کنار ویتامین‌های گروه ب ترکیب ویتامین‌های گروه ب با ویتامین دی ممکن است از طریق تأثیر بر مسیرهای عصبی مرتبط با خلق‌وخو، به تنظیم بهتر وضعیت روانی کمک کند.

پپتیدها در سال‌های اخیر به یکی از موضوعات پرطرفدار در حوزه سلامت، ورزش، جوان‌سازی و بهبود عملکرد بدن تبدیل شده‌اند. بسیاری از این ترکیبات با ادعاهایی مانند ترمیم آسیب‌های ورزشی، کاهش التهاب، بهبود متابولیسم، افزایش طول عمر و تقویت عملکرد مغز در بازارهای سلامت و زیبایی عرضه شده‌اند، اما میزان شواهد علمی درباره بسیاری از آن‌ها همچنان محدود است. اخیراً کمیته مشورتی داروسازی ترکیبی سازمان غذا و داروی آمریکا بررسی کرده است که آیا امکان استفاده از شش پپتید پرطرفدار در داروهای ترکیبی داروخانه‌ای فراهم شود یا خیر. این تصمیم به معنای تأیید رسمی این ترکیبات به‌عنوان داروهای مؤثر و ایمن نیست، بلکه تنها می‌تواند مسیر تولید داروهای سفارشی حاوی این مواد را برای داروخانه‌های مجاز آسان‌تر کند.

نکات مهم درباره پپتیدهای مورد بررسی پژوهش‌های مربوط به پپتیدهای سلامت‌محور مانند بی‌پی‌سی-۱۵۷ و تی‌بی-۵۰۰ عمدتاً به مطالعات حیوانی محدود هستند و شواهد کافی درباره اثربخشی و ایمنی آن‌ها در انسان وجود ندارد. دسترسی بیشتر به این ترکیبات از طریق داروخانه‌های ترکیبی نباید با تأیید قطعی اثر درمانی آن‌ها اشتباه گرفته شود. متخصصان هشدار می‌دهند که فاصله میان نتایج آزمایشگاهی و کاربرد واقعی در بیماران هنوز بسیار زیاد است. پزشکان معتقدند افزایش محبوبیت پپتیدها ممکن است باعث شود برخی افراد از ترکیباتی استفاده کنند که هنوز مراحل لازم برای اثبات اثربخشی و ایمنی را طی نکرده‌اند.