بنزودیازپین ها دسته ای از داروها هستند که می توانند طیف وسیعی از بیماری ها را درمان کنند. پزشکان اغلب آنها را برای درمان اضطراب، تشنج و بی خوابی تجویز می کنند. بدون برچسب، ممکن است به تیک و اختلال دوقطبی کمک کنند. استفاده کوتاه مدت از این داروها معمولاً بی خطر و مؤثر است، اما استفاده طولانی مدت می تواند منجر به تحمل، وابستگی و سایر عوارض جانبی شود.

بنزودیازپین ها انواع مختلفی دارند و کاربردهای متفاوتی دارند. آنها عبارتند از: آلپرازولام (زاناکس)کلونازپام (کلونوپین)دیازپام (والیوم)لورازپام (آتیوان)میدازولام (آرایی) مصرف بیش از حد بنزودیازپین می تواند خطرناک باشد و مخلوط کردن آن با الکل یا مواد دیگر می تواند کشنده باشد. این مقاله به نحوه عملکرد بنزودیازپین ها، موارد استفاده از آنها و عوارض جانبی و خطرات مربوطه می پردازد. کاربرد بنزودیازپین ها فعالیت نورون هایی را که باعث واکنش های استرس و اضطراب می شوند، تغییر می دهند.