سندرم دوس که با نام صرع میوکلونیک-آتاتیک (myoclonic-astatic epilepsy) نیز شناخته می‌شود، یک نوع نادر از صرع است که معمولاً در اوایل دوران کودکی آغاز می‌شود. این سندرم معمولاً در کودکان بین ۲ تا ۶ سالگی شروع به ایجاد علائم می‌کند. این بیماری شامل انواع مختلفی از حملات صرعی است، به‌ویژه حملات میوکلونیک (تکان‌های عضلانی سریع و ناگهانی) و حملات آتاتیک (که شامل از دست دادن ناگهانی تون عضلانی و منجر به افتادن کودک می‌شود). این بیماری برای نخستین‌بار در دهه ۱۹۷۰ میلادی توسط دکتر هرمان دوس (Dr.

Hermann Doose)، متخصص کودکان آلمانی، توصیف شد. سندرم دوس حدود ۱٪ تا ۲٪ از کل موارد صرع در دوران کودکی را تشکیل می‌دهد. این بیماری در پسران بیشتر از دختران دیده می‌شود و شیوع آن در جنس مذکر بالاتر است. علائم سندرم دوسعلائم سندرم دوس شامل موارد زیر است:حملات میوکلونیک: این حملات شامل تکان‌های ناگهانی و کوتاه مدت عضلات هستند، که اغلب بازوها و پاها را درگیر می‌کنند.

سندرم فلواتینگ-هاربر (FHS) یک اختلال ژنتیکی نادر است که بر رشد و تکامل تأثیر می‌گذارد. درمان‌هایی مانند تزریق هورمون رشد و جلسات درمانی می‌توانند به مدیریت علائم کمک کنند. سندرم فلواتینگ-هاربر (FHS)، که با نام سندرم پله‌تیه-لیستی نیز شناخته می‌شود، معمولاً باعث بروز ویژگی‌های فیزیکی خاصی مانند قامت کوتاه، تأخیر در سن استخوانی، ساختار صورت مثلثی‌شکل مشخص، و مشکلات در زبان بیانی می‌شود. این سندرم ناشی از تغییر در یک ژن است.

پزشکان معمولاً آن را در دوران کودکی از طریق آزمایش ژنتیکی تشخیص می‌دهند. برای آشنایی بیشتر با سندرم فلواتینگ-هاربر، از جمله علائم، علت، و چگونگی مدیریت آن، ادامه مطلب را مطالعه کنید. علائم سندرم فلواتینگ-هاربر چیست؟ سندرم FHS می‌تواند علائم فیزیکی و رشدی ایجاد کند.