بررسی‌های عمیق شواهد موجود نشان می‌دهد که شواهد روشنی برای ارتباط دادن مصرف پاراستامول (استامینوفن) در دوران بارداری با اوتیسم یا اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD) در کودکان وجود ندارد. این نتیجه‌گیری بر اساس یک مرور جامع شواهد است که در پاسخ مستقیم به نگرانی‌های اخیر پیرامون ایمنی استفاده از پاراستامول در دوران بارداری منتشر شده است. محققان به این نکته اشاره می‌کنند که میزان اطمینان به نتایج مطالعات و مراجع موجود در این زمینه، از سطح پایین تا بسیار پایین متغیر است، که نشان‌دهنده لزوم احتیاط در تفسیر داده‌ها است. محققان این فرضیه را مطرح می‌کنند که هرگونه ارتباط ظاهری مشاهده شده در مطالعات قبلی، ممکن است ناشی از عوامل ژنتیکی و محیطی مشترک در میان اعضای یک خانواده باشد.

بر این اساس، توصیه می‌شود که نهادهای نظارتی، پزشکان، زنان باردار و والدین در مورد کیفیت پایین مرورهای موجود آگاه شوند و به زنان توصیه گردد که در صورت نیاز برای درمان درد و تب در دوران بارداری، پاراستامول مصرف کنند. بررسی شواهد موجود و کیفیت مطالعات پاراستامول (استامینوفن) به عنوان درمان توصیه شده برای درد و تب در دوران بارداری شناخته می‌شود و توسط سازمان‌های نظارتی در سراسر جهان ایمن تلقی می‌گردد. مرورهای نظام‌مند موجود در این زمینه از نظر کیفیت متغیر هستند و مطالعاتی که برای عوامل مهم مشترک در خانواده‌ها یا سلامت و سبک زندگی والدین تنظیم نشده باشند، نمی‌توانند تأثیرات قرار گرفتن در معرض پاراستامول قبل از تولد را بر رشد عصبی نوزادان به درستی برآورد کنند. برای رفع این ابهام و عدم قطعیت موجود، محققان یک مرور سطح بالا از مرورهای نظام‌مند (Umbrella Review) انجام دادند تا کیفیت کلی و اعتبار شواهد موجود و قدرت ارتباط بین مصرف پاراستامول در بارداری و خطرات اوتیسم یا ADHD در فرزندان را ارزیابی کنند.