پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند خواب به‌اندازه فعالیت بدنی برای سلامت جسم و روان اهمیت دارد و حتی در بسیاری از مواقع، کمبود خواب می‌تواند اثرات مثبت ورزش را خنثی کند. یافته‌ها تأکید می‌کنند که سلامت بلندمدت ما نتیجه نحوه توزیع زمان بین خواب، تحرک بدنی و کم‌تحرکی در یک شبانه‌روز کامل است؛ نه تمرکز افراطی بر فقط یکی از این مؤلفه‌ها. خواب و فعالیت بدنی؛ دو روی یک سکه مطالعات متعددی نشان داده‌اند که خواب و فعالیت بدنی در یک چرخه ۲۴ ساعته بر یکدیگر اثر می‌گذارند. خواب ناکافی می‌تواند باعث خستگی، اختلالات هورمونی و کاهش انگیزه شود و در نتیجه میزان تحرک روز بعد را پایین بیاورد.

از سوی دیگر، تحرک بدنی منظم—به‌ویژه فعالیت با شدت متوسط تا زیاد—می‌تواند کیفیت خواب را بهبود دهد. با این حال، شواهد جدید نشان می‌دهند اثر کم‌خوابی بر کاهش فعالیت روز بعد، قوی‌تر از اثر فعالیت بدنی بر بهبود خواب است. فقط تعداد کمی به هر دو توصیه عمل می‌کنند در یک مطالعه بزرگ چندملیتی که در یک نشریه علمی معتبر منتشر شد، داده‌های سلامت بیش از هفتاد هزار نفر طی حدود سه سال و نیم بررسی شد. نتیجه شگفت‌انگیز بود: تنها حدود ۱۳ درصد از شرکت‌کنندگان به‌طور هم‌زمان هم به توصیه هشت هزار قدم در روز عمل می‌کردند و هم هفت تا نه ساعت خواب شبانه داشتند.