هنگامی که فردی تحت تنش روانی شدید قرار می‌گیرد، ممکن است به کهیر (Urticaria) ناشی از استرس مبتلا شود. همچنین، استرس می‌تواند وضعیت‌های پوستی موجود مانند اگزما را، که باعث بروز بثورات خارش‌دار می‌شوند، تشدید کند¹. در پاسخ به استرس عاطفی، بدن هورمونی به نام کورتیزول ترشح می‌کند که ممکن است باعث آزاد شدن هیستامین شود. هیستامین یک ماده شیمیایی است که واکنش‌های پوستی مانند کهیر و بثورات جلدی را تحریک می‌کند².

بثورات و کهیرهای ناشی از استرس، شاید شایع‌تر از آن باشند که تصور می‌شود، زیرا همه انسان‌ها درجاتی از استرس را تجربه می‌کنند. استرس نه تنها می‌تواند بیماری‌های پوستی را بدتر کند، بلکه تنش عاطفی شدید همچنین آستانه احساس خارش را پایین می‌آورد³. استرس شدید می‌تواند باعث شود که فرد، خارش را با شدت بیشتری احساس کرده و واکنش‌های پوستی خود را به شکل اغراق‌آمیزی درک نماید. بثورات ناشی از استرس یک متخصص پوست مستقر در نیویورک، بثورات استرسی را به عنوان “هر گونه التهاب پوستی که استرس بتواند آن را تحریک کند” تعریف کرده است.