در گذشته‌ای نه‌چندان دور، به افرادی که دچار فیبریلاسیون دهلیزی (AFib) بودند یا در معرض خطر آن قرار داشتند، اغلب توصیه می‌شد که مصرف قهوه را کاهش دهند یا به طور کامل کنار بگذارند. این توصیه بر این باور سنتی استوار بود که کافئین موجود در نوشیدنی صبحگاهی، به عنوان یک محرک، بر سیستم عصبی سمپاتیک اثر می‌گذارد و می‌تواند ضربان قلب را سریع کرده و فشار خون را بالا ببرد. چنین اثراتی این گمان را تقویت می‌کرد که قهوه ممکن است خطر ابتلا به AFib را که شایع‌ترین نوع آریتمی قلبی است، افزایش دهد. با این حال، یک کارآزمایی بالینی جدید این باور رایج پزشکی را به چالش کشیده است.

نتایج این پژوهش نشان داد بزرگسالانی که به فیبریلاسیون دهلیزی مبتلا هستند و به صورت روزانه قهوه مصرف می‌کنند، در مقایسه با افرادی که قهوه نمی‌نوشند، خطر عود آریتمی در آن‌ها به طور قابل توجهی پایین‌تر است. این یافته‌ها حاکی از آن است که مصرف متعادل قهوه ممکن است حتی اثرات محافظتی برای قلب در برابر آریتمی داشته باشد. نتایج کارآزمایی بالینی DECAF کارآزمایی بالینی تصادفی و کنترل‌شده‌ای با عنوان DECAF (کاهش کافئین)، که نتایج آن در ۹ نوامبر در مجله JAMA منتشر شد، نشان می‌دهد که قهوه نه تنها ممکن است باعث حملات AFib نشود، بلکه حتی می‌تواند تکرار آن‌ها را کاهش دهد. در این مطالعه، محققان دریافتند که در میان ۲۰۰ فرد بزرگسال با تشخیص AFib، آن‌هایی که روزانه قهوه می‌نوشیدند، در یک دوره شش‌ماهه، عود کمتری از این بیماری را تجربه کردند.