کیوی در بدن بسیار قلیایی است. به گزارش «دانشنامه غذاهای شفابخش»، چینی‌ها از زمان‌های قدیم کیوی را که به نام «یانگ تائو» می‌شناسند، برداشت کرده و می‌خورند. مبلغان این میوه را در اوایل قرن بیستم به نیوزیلند بردند، جایی که به انگور فرنگی چینی معروف شدند. در عرض چند دهه، کشت تجاری آنها در جزیره رونق گرفت.

انگور فرنگی چینی زمانی که در سال 1961 به ایالات متحده رسید، به افتخار یک پرنده کوچک قهوه ای رنگ و بومی نیوزلند، به کیوی تبدیل شد. کیوی متوسط ​​که گاهی به اختصار «کیوی» نامیده می‌شود، تقریباً به اندازه یک تخم مرغ بسیار بزرگ است و یکی از مغذی‌ترین میوه‌های موجود است. محتوای اسیدی بیشتر غذاها حاوی مقداری اسید طبیعی هستند که باعث می شود مقادیر pH اسیدی داشته باشند. آب خالص خنثی است و دارای مقدار pH خودسرانه 7.