رژیم کتوژنیک به عنوان یک رویکرد طبیعی برای کاهش وزن و بهبود عمومی سلامت متابولیک، محبوبیت فزاینده‌ای پیدا کرده است. این رژیم غذایی حاوی کربوهیدرات بسیار کم، چربی بالا و پروتئین متوسط است. اگرچه این الگو برای اکثر افراد ایمن در نظر گرفته می‌شود، اما با برخی عوارض جانبی ناخوشایند نیز همراه است. آنفولانزای کتو که گاهی به آن آنفولانزای کربوهیدرات نیز گفته می‌شود، اصطلاحی است که توسط پیروان این رژیم برای توصیف علائمی که هنگام شروع آن تجربه می‌کنند، ابداع شده است.

این مقاله به بررسی ماهیت آنفولانزای کتو، دلایل بروز آن و چگونگی تسکین علائم آزاردهنده آن می‌پردازد. آنفولانزای کتوژنیک چیست؟ آنفولانزای کتو مجموعه‌ای از علائم ناگوار است که برخی افراد در اولین شروع رژیم کتوژنیک آن را تجربه می‌کنند. این علائم، که ممکن است شبیه آنفولانزای فصلی باشد، ناشی از سازگاری بدن با الگوی غذایی جدید است که در آن کربوهیدرات‌ها به‌شدت محدود می‌شوند.

رژیم‌های غذایی کم‌کربوهیدرات و کتوژنیک عموماً بسیار ایمن و سالم تلقی می‌شوند. این الگوهای تغذیه‌ای مزایای اثبات‌شده و بالقوه نجات‌بخش برای مقابله با برخی از جدی‌ترین بیماری‌های شایع جهانی دارند. این مزایا شامل بهبود شرایط اضافه‌وزن و چاقی، دیابت نوع ۲، سندرم متابولیک، صرع و بسیاری موارد دیگر است. شایع‌ترین عوامل خطر بیماری‌های قلبی-عروقی در اکثر افراد، تحت تأثیر مثبت این رژیم‌ها، به طور قابل‌توجهی بهبود می‌یابند (۱، ۲، ۳).

به‌خصوص، افزایش حساسیت به انسولین و کاهش سطح التهاب، خود به محافظت از سیستم قلبی-عروقی کمک شایانی می‌کند. با توجه به این پیشرفت‌ها، انتظار می‌رود که رژیم‌های کم‌کربوهیدرات خطر بیماری قلبی را کاهش دهند. اما حتی اگر این عوامل خطر به‌طور میانگین بهبود یابند، ممکن است در این آمار، افرادی وجود داشته باشند که پیشرفت‌های چشمگیری را تجربه کنند و در مقابل، افراد دیگری نیز باشند که اثرات منفی ببینند. به نظر می‌رسد بخش کوچکی از افراد هستند که در رژیم غذایی کم‌کربوهیدرات (به‌ویژه رژیم کتوژنیک یا نسخه‌های بسیار پُرچرب رژیم پالئو) سطوح بالای کلسترول را تجربه می‌کنند.