علم نهفته در پشت توزین هیدروستاتیک روش توزین هیدروستاتیک بر پایه اصل ارشمیدس طراحی شده است؛ این قانون فیزیکی مربوط به شناوری است که توضیح می‌دهد یک جسم هنگام غوطه‌ور شدن کامل یا جزئی در مایع، نیرویی به سمت بالا به اندازه وزن مایعی که جابجا می‌کند، تجربه می‌کند. در واقع، حجم مایعی که جابجا می‌شود معادل حجم بخش غوطه‌ور شده جسم خواهد بود. 2 این اصل علمی پایه‌ای برای عملکرد روش توزین هیدروستاتیک فراهم می‌آورد؛ زمانی که فردی در آب غوطه‌ور می‌شود، وزن بدن او باعث جابجایی مقدار مشخصی از آب می‌شود. تفاوت بین وزن در خشکی و وزن در آب به ترکیب بدن از جمله چربی و توده بدون چربی بستگی دارد.

1 روش انجام توزین هیدروستاتیک چگونه است؟ برای اجرای دقیق این روش، ابتدا وزن فرد در حالت خشک و روی زمین با ترازوی استاندارد اندازه‌گیری می‌شود. این مرحله برای مقایسه با وزن در حالت غوطه‌وری در آب ضروری است تا بتوان چگالی بدن را محاسبه کرد. سپس فرد در مخزن آب نشسته و بر روی ترازوی مخصوصی قرار می‌گیرد.

روغن هیدروژنه نوعی چربی است که تولیدکنندگان مواد غذایی برای افزایش ماندگاری و جلوگیری از فساد زودهنگام مواد غذایی از آن استفاده می‌کنند. این روغن از طریق فرایندی شیمیایی به نام هیدروژناسیون تولید می‌شود که طی آن به روغن‌های مایع، معمولاً گیاهی، گاز هیدروژن افزوده می‌شود تا در دمای اتاق به شکل جامد درآیند. دو نوع روغن هیدروژنه وجود دارد: روغن نیمه‌هیدروژنه و روغن کاملاً هیدروژنه. این دو نوع از نظر میزان اشباع‌شدن و تأثیرات آن‌ها بر سلامت تفاوت‌هایی دارند که بررسی آن‌ها برای انتخاب آگاهانه مواد غذایی ضروری است.

روغن نیمه‌هیدروژنه (چربی ترانس) در گذشته، تولیدکنندگان مواد غذایی از روغن‌های نیمه‌هیدروژنه برای فرآوری محصولات مختلف استفاده می‌کردند. این نوع روغن‌ها حاوی چربی ترانس مصنوعی هستند که تأثیرات منفی قابل توجهی بر سلامت قلبی‌عروقی دارند. بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت (WHO)، غذاهایی که ممکن است حاوی مقادیر زیادی چربی ترانس باشند شامل موارد زیر هستند: بیشتر محصولات پخته‌شده صنعتی مانند بیسکوییت، کراکر، پای و شیرینی‌ها مارگارین روغن‌های نباتی جامد (شورتنینگ) غذاهای سرخ‌شده غذاهای پخته یا سرخ‌شده در رستوران‌ها در سال ۲۰۱۵، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) اعلام کرد که چربی ترانس به‌عنوان یک ماده افزودنی غذایی، «به‌طور کلی ایمن شناخته نمی‌شود» و تولیدکنندگان موظف شدند تا سال ۲۰۲۰ آن را از ترکیبات خود حذف کنند. با این حال، برخی غذاها هنوز ممکن است مقادیر کمی از چربی ترانس داشته باشند.