نوروتیپیکال (Neurotypical) اصطلاحی است که برای توصیف افرادی به کار می‌رود که رشد و عملکرد عصبی آن‌ها در محدودهٔ معمول و غالب جامعه قرار دارد. این واژه به‌ویژه در مقابل افرادی استفاده می‌شود که دارای تفاوت‌های رشدی-عصبی مانند اختلال طیف اوتیسم، ADHD، نارساخوانی یا سایر وضعیت‌های مرتبط با تنوع عصبی هستند. اصطلاحات «نوروتیپیکال»، «نوروواگرا» (neurodivergent) و «تنوع عصبی» (neurodiversity) در دهه‌های اخیر و عمدتاً از دل جامعهٔ اوتیسم و جنبش حقوق افراد دارای تفاوت‌های عصبی پدیدار شدند. این واژه‌ها هنوز در طبقه‌بندی‌های رسمی پزشکی (مانند DSM-5-TR یا ICD-11) به‌عنوان تشخیص به‌کار نمی‌روند، اما در گفتمان اجتماعی، علمی و حقوق بشری بسیار رایج شده‌اند.

بسیاری از فعالان جنبش تنوع عصبی معتقدند اوتیسم و دیگر تفاوت‌های عصبی «بیماری» یا «اختلال» نیستند که حتماً نیازمند درمان یا «درمان شدن» باشند؛ بلکه نوعی تنوع طبیعی در ساختار و عملکرد مغز انسان به شمار می‌روند. از نظر آن‌ها، باید به جای تلاش برای «عادی‌سازی» این افراد، جامعه را به سمت پذیرش و سازگاری با تفاوت‌هایشان هدایت کرد. البته این دیدگاه یکسان نیست. برخی افراد اوتیستیک و خانواده‌هایشان همچنان اوتیسم را یک اختلال پزشکی جدی می‌دانند که نیازمند پژوهش، مداخلهٔ زودهنگام و حمایت‌های گسترده است.