چگونه سبک دلبستگی اضطرابی را بشناسیم؟

سبک دلبستگی مضطرب چیست؟

دلبستگی اضطرابی زمانی شکل می‌گیرد که فرد در دوران کودکی، مراقبت و توجه را به‌صورت ناپیوسته و فقط در برخی مواقع دریافت کرده است. این تجربه باعث می‌شود که فرد در مورد ثبات روابط احساس عدم اطمینان داشته باشد و این عدم قطعیت، به روابط بزرگسالی او منتقل می‌شود¹. اگر در روابط خود به‌طور مداوم به دنبال تأیید باشید و از رها شدن بترسید، احتمالاً دارای سبک دلبستگی اضطرابی هستید. این سبک، که از مراقبت‌های متناقض ریشه می‌گیرد، می‌تواند به‌شدت بر عزت نفس و رفتارهای شما در رابطه تأثیر بگذارد، اما شناخت و پرداختن به آن می‌تواند منجر به شکل‌گیری پیوندهای سالم‌تر و ایمن‌تر با دیگران شود.

نشانه‌های دلبستگی اضطرابی دلبستگی اضطرابی، که گاهی دلبستگی اضطرابی-مشغول نیز نامیده می‌شود، یکی از چهار سبک دلبستگی اصلی است که نحوه تعامل و ارتباط افراد با دیگران را مشخص می‌کند. این سبک‌ها در دوران کودکی ایجاد شده و تا بزرگسالی ادامه می‌یابند و با یک اشتغال ذهنی ناسالم به روابط مشخص می‌شود که باعث بروز اضطراب می‌گردد. افراد دارای این سبک اغلب از طرد شدن و رها شدن می‌ترسند و ممکن است عزت نفس پایینی داشته باشند. این اشخاص در روابط خود اغلب «وابسته» یا «نیازمند» تلقی می‌شوند، چرا که به‌شدت به دنبال نزدیکی هستند.

رفتارگرایی چیست؟

رفتارگرایی چیست؟ رفتارگرایی یک نظریه یادگیری است که مبتنی بر این ایده است که همه رفتارها از طریق شرطی سازی به دست می آیند و شرطی سازی از طریق تعامل با محیط اتفاق می افتد . رفتارگرایان معتقدند که اعمال ما توسط محرک های محیطی شکل می گیرد. به عبارت ساده، طبق این مکتب فکری که به روانشناسی رفتاری نیز معروف است، رفتار را می توان بدون توجه به حالات ذهنی درونی به صورت نظام مند و قابل مشاهده بررسی کرد.

نظریه رفتاری همچنین می گوید که فقط رفتار قابل مشاهده باید مورد مطالعه قرار گیرد، زیرا شناخت ، احساسات و خلق و خوی بسیار ذهنی هستند. رفتارگرایان سختگیر بر این باورند که هر فردی – صرف نظر از زمینه ژنتیکی، ویژگی های شخصیتی و افکار درونی – می تواند برای انجام هر کاری، در محدوده توانایی های فیزیکی خود، آموزش ببیند. این فقط به شرطی سازی مناسب نیاز دارد. تاریخچه رفتارگرایی رفتارگرایی به طور رسمی با انتشار مقاله کلاسیک جان بی واتسون در سال 1913 با عنوان “روانشناسی همانطور که رفتارگرایان به آن نگاه می کند” تأسیس شد.

تالاسوفوبیا چیست؟

تالاسوفوبیا ترس شدید، مداوم و غیرمنطقی (فوبیا) از حجم های بزرگ آبی مانند اقیانوس، دریا یا دریاچه های بزرگ است.  در حالی که تالاسوفوبیا معمولاً در اثر یک رویداد آسیب‌زا در گذشته ایجاد می‌شود، مانند تجربه نزدیک به غرق شدن یا ترسیدن در هنگام شنا، عوامل دیگری مانند تربیت، تیپ شخصیتی و حتی ژنتیک ممکن است در این امر نقش داشته باشند. تالاسوفوبیا از دو واژه یونانی تالاسا (به معنی دریا) و فوبوس (به معنای ترس) گرفته شده است. این یک فوبی خاص در نظر گرفته می شود، به این معنی که هراس، اضطراب و سایر علائم منفی توسط محرک های خاص ایجاد می شود.

 فوبیای خاص یکی از ۱۱ اختلال اضطرابی است که در  راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی  (DSM-5) ذکر شده است. تالاسوفوبیا با آب هراسی که ترس عمومی از آب است یکسان نیست. این مقاله به علائم، علل و تشخیص تالاسوفوبیا می پردازد. همچنین برخی از گزینه های درمانی و راه هایی را که می توان از فوبی هایی مانند تالاسوفوبیا پیشگیری کرد، بحث می کند.

🍏 رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر روش کار و هزینه ←