راهبردهای سبک زندگی مبتنی بر شواهد علمی کاهش وزن برای بسیاری از افراد دست‌یافتنی است، اما حفظ آن در بلندمدت معمولاً چالش اصلی به شمار می‌رود. پس از کاهش وزن، بدن با مجموعه‌ای از تغییرات متابولیکی، هورمونی و رفتاری واکنش نشان می‌دهد که می‌توانند زمینه‌ساز بازگشت وزن شوند. پژوهش‌های علمی نشان می‌دهند که موفقیت پایدار در حفظ وزن، نه به یک عامل واحد، بلکه به ترکیبی هماهنگ از تغذیه، فعالیت بدنی، تنظیم ریتم شبانه‌روزی، خودنظارتی، حمایت روانی و بهره‌گیری از رویکردهای نوین وابسته است. چرا حفظ وزن دشوارتر از کاهش آن است؟

هرچند کاهش وزن از طریق محدود کردن کالری امکان‌پذیر است، اما بدن این کاهش را به‌عنوان یک تهدید تلقی می‌کند. در پاسخ، مکانیسم‌های جبرانی فعال می‌شوند که شامل افزایش اشتها، کاهش مصرف انرژی و تغییرات پایدار در هورمون‌های تنظیم‌کننده وزن هستند. این سازگاری‌ها می‌توانند تا یک سال یا حتی بیشتر پس از کاهش وزن ادامه داشته باشند و اگر مدیریت نشوند، خطر افزایش مجدد وزن را به‌طور قابل توجهی بالا می‌برند. به همین دلیل، راهبردهای حفظ وزن باید فراتر از «رژیم گرفتن» باشند و سلامت متابولیک و هورمونی را در بلندمدت هدف قرار دهند.