آموکسی

عفونت‌های گوشی که به‌صورت خودبه‌خود بهبود نمی‌یابند، معمولاً با آنتی‌بیوتیک‌ها درمان می‌شوند. نوع آنتی‌بیوتیکی که تجویز می‌شود، بسته به نوع عفونت و علائم شما می‌تواند به‌صورت خوراکی یا قطره‌ای باشد که مستقیماً در گوش استفاده می‌شود. این تصمیم درمانی بر اساس شدت علائم و وضعیت سلامت عمومی فرد گرفته می‌شود، زیرا هدف پزشک، کنترل عفونت و جلوگیری از عوارض احتمالی آن است. انواع عفونت گوش و علائم آن‌ها عفونت گوش زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری‌ها یا ویروس‌ها به ساختارهای گوش حمله کنند.

در بسیاری از موارد، بدن توانایی مقابله با عفونت را دارد و نیازی به آنتی‌بیوتیک نیست. ¹ اما اگر علائم بیش از دو تا سه روز ادامه یابند یا بدتر شوند، وقت آن است که به پزشک مراجعه کنید تا نوع عفونت را تشخیص داده و درمان مناسب را آغاز کند. علائم انواع مختلف عفونت گوش که ممکن است نیاز به آنتی‌بیوتیک داشته باشند شامل موارد زیر هستند: عفونت گوش داخلی: این نوع عفونت منجر به التهاب در محفظه‌های پر از مایع گوش داخلی می‌شود و با عنوان لابیرنتیت شناخته می‌شود. این وضعیت معمولاً پس از سرماخوردگی یا عفونت تنفسی رخ می‌دهد و می‌تواند منجر به کاهش شنوایی، وزوز گوش (صدای زنگ)، سرگیجه، از دست دادن تعادل، حالت تهوع و درد گوش شود.