استروئید

تأثیر دقیق رژیم کتوژنیک بر بیماران مبتلا به سرطان، یک موضوع پیچیده و بدون پاسخ قطعی است که نیازمند تحقیقات بیشتری است.  پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که در عین حال که این رژیم می‌تواند رشد سلول‌های سرطانی را کُند کند، یک عارضه جانبی جدی و مرتبط با سرطان پیشرفته به نام کاشکسی (ضعف و تحلیل رفتن بدن) را نیز تشدید می‌نماید.  این تناقض باعث شده است که رژیم کتوژنیک در محیط سرطان یک “شمشیر دولبه” در نظر گرفته شود. مقدمه‌ای بر چالش‌های کتو در سرطان رژیم کتوژنیک، که با هدف محدود کردن شدید کربوهیدرات‌ها و جایگزینی آن‌ها با چربی‌ها برای وادار کردن بدن به تولید کتون طراحی شده است، سال‌هاست که به عنوان یک روش کمکی برای کُند کردن رشد سلول‌های سرطانی تحت بررسی است¹.

 این فرضیه بر این اساس بنا شده که سلول‌های سرطانی برای رشد شدیداً به گلوکز (حاصل از کربوهیدرات‌ها) وابسته‌اند، اما یافته‌های اخیر محققان پیچیدگی‌های بیشتری را در این زمینه نشان می‌دهد. مطالعه‌ای جدید که بر روی مدل‌های موش انجام شد، تأیید کرد که رژیم کتوژنیک می‌تواند رشد سلول‌های تومور را کاهش دهد، اما این رژیم هم‌زمان، باعث تسریع فرایند کاشکسی می‌شود.  کاشکسی یک بیماری تحلیل‌برنده غیرقابل درمان است که اغلب در مراحل پایانی سرطان رخ می‌دهد و ممکن است منجر به توقف درمان‌های اصلی سرطان به دلیل ضعف بیش از حد بیمار شود.  رژیم کتوژنیک واقعی، مانند نوع استفاده‌شده در این پژوهش‌ها، باید تنها تحت نظارت دقیق پزشک متخصص و تیم درمانی در نظر گرفته شود.