اضطراب

همه چیز درباره اتوکانیبالیسم

اکثر مردم موهای خاکستری خود را کشیده اند، دلمه برداشته اند، یا حتی ناخنی را جویده اند، چه از سر کسالت و چه برای تسکین یک احساس منفی. در موارد نادر، این فعالیت می‌تواند با اتوکانیبالیسم همراه باشد که در آن فرد ممکن است آن مو، دلمه یا ناخن را بخورد. اتوکانیبالیسم یک اختلال سلامت روان است که در درجه اول با اجبار به خوردن خود مشخص می شود. البته لازم به ذکر است که آخرین ویرایش راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) این اختلال را به عنوان یک اختلال سلامت روان قابل تشخیص نمی شناسد.

در این مقاله، علل اصلی خودخواری و همچنین انواع مختلف خودخواری و نحوه درمان آنها را بررسی خواهیم کرد. اتوکانیبالیسم چیست؟ اتوکانیبالیسم که به عنوان خودخواری یا اتوسارکوفاژی نیز شناخته می شود، نوعی از آدمخواری است که شامل تمرین خوردن خود است. اکثر فرم ها افراطی نیستند اکثر افرادی که خودخوار خواری می کنند درگیر خودخواری افراطی نیستند.

آنچه در مورد اسکوپوفوبیا یا ترس از خیره شدن باید بدانید؟

اسکوپوفوبیا یک ترس بیش از حد از خیره شدن است. در حالی که احساس مضطرب یا ناراحتی در موقعیت‌هایی که احتمالاً در مرکز توجه قرار می‌گیرید – مانند اجرا کردن یا صحبت کردن در جمع، غیرعادی نیست – اسکوپوفوبیا شدیدتر است. این می تواند احساس کند که شما هستید مورد بررسی قرار گرفت. مانند سایر فوبیاها، ترس با خطری که در آن وجود دارد، تناسب ندارد.

در واقع، اضطراب می تواند آنقدر شدید شود که شما را از عملکرد در موقعیت های اجتماعی، از جمله مدرسه و محل کار باز دارد. اختلالات اضطرابی مرتبط اغلب اوقات، افرادی که اسکوپوفوبیا دارند انواع دیگری از اضطراب اجتماعی را نیز تجربه می کنند. اسکوپوفوبیا با اختلال اضطراب اجتماعی (SAD) و اختلالات طیف اوتیسم (ASD) مرتبط است. پزشکان در مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) توجه داشته باشید که برخی از افراد مبتلا به بیماری‌های عصبی مانند سندرم تورت و صرع نیز ممکن است به فوبیای اجتماعی مبتلا شوند، احتمالاً به این دلیل که علائم این شرایط ممکن است گهگاه توجه را به خود جلب کند.

آیا می توان اختلال نعوظ را درمان کرد؟

اختلال نعوظ یک تجربه رایج است. معمولاً می توان آن را با یا بدون دارو معکوس کرد. تکنیک های تمدد اعصاب و تمرینات کف لگن ممکن است کمک کننده باشد و درمان دارویی نیز در دسترس است. اکثر مردان حداقل یک دوره از ناتوانی در رسیدن به نعوظ را در صورت تمایل تجربه می کنند.

در موارد شدید، ممکن است هرگز نتوانند نعوظ داشته باشند یا نعوظ را حفظ کنند. اختلال نعوظ (ED) بسیار شایع است. بیشتر موارد ED در مردانی رخ می دهد که قبلاً قادر به حفظ نعوظ بودند. این وضعیت معمولاً برگشت پذیر است، اما شانس درمان کامل ED به علت زمینه ای بستگی دارد.