افسردگی

عوارض جنسی داروهای ضد افسردگی عوارض جنسی یکی از شایع ترین شکایات در مورد داروهای ضد افسردگی است. طبق گزارش وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده، افسردگی بالینی یک نفر از هر 5 بزرگسال در ایالات متحده را تحت تاثیر قرار می دهد. همانطور که افسردگی می تواند هر کسی را تحت تاثیر قرار دهد، افراد از هر جنسیت می توانند عوارض جانبی جنسی را هنگام مصرف داروهای ضد افسردگی تجربه کنند. درک اینکه چگونه این داروها بر زندگی جنسی شما تأثیر می گذارد می تواند به شما در مدیریت عوارض جانبی کمک کند.

کدام داروها عوارض یا کاهش میل جنسی دارند؟ عوارض جانبی جنسی به طور کلی با داروهای ضد افسردگی مرتبط است، اما برخی از انواع داروها نسبت به سایرین مشکلات جنسی بیشتری ایجاد می کنند. طبق گزارش‌ها، داروهای ضد افسردگی زیر مشکل‌سازترین هستند: سیتالوپرام (سلکسا) دولوکستین (Cymbalta) اسیتالوپرام (Lexapro) پاروکستین (پاکسیل و پاکسیل CR) فلوکستین (پروزاک) سرترالین (Zoloft) خطر عوارض جانبی جنسی با داروهای بوپروپیون (ولبوترین) و میرتازاپین (رمرون) اندکی کاهش می یابد. درک این نکته مهم است که هر داروی ضد افسردگی می تواند باعث مشکلات جنسی شود.