بورسیت

به علائم خاص مرتبط با درد لگن توجه کنید تا مشخص شود آیا علت آن کشیدگی عضله، شکستگی یا یک بیماری زمینه‌ای است. درد لگن مرتبط با دویدن را با استراحت و داروهای بدون نسخه درمان کنید. در صورتی که درد ادامه داشت، به ارائه‌دهنده خدمات بهداشتی مراجعه کنید و احتمال تزریق یا جراحی برای درمان شرایط جدی را بررسی کنید. درد لگن پس از دویدن می‌تواند ناشی از آسیب حاد مانند کشیدگی عضله، شکستگی یا پارگی غضروف باشد.

همچنین ممکن است به دلیل مشکل طولانی‌مدت مانند تاندونیت یا یک بیماری تخریبی مانند آرتروز ایجاد شود. کشیدگی عضلات در حالی که سطحی از درد و کوفتگی طبیعی است، اگر پس از دویدن لگن شما درد دارد، ممکن است به این معنا باشد که دچار کشیدگی عضله یا “عضله کشیده” شده‌اید. این آسیب زمانی رخ می‌دهد که پارگی‌های ریز در عضلات شما ایجاد شود، معمولاً به دلیل تمرین بیش از حد یا دویدن طولانی‌تر یا سریع‌تر از حد معمول. یک عضله شایع مرتبط با درد لگن، عضله گلوتئوس مدیوس است که زیر عضله بزرگ باسن به نام گلوتئوس ماکزیموس قرار دارد.

تمرین روی تردمیل، چه دویدن و چه پیاده‌روی، فشار قابل‌توجهی به مفاصل تحمل‌کننده وزن وارد می‌کند. طبق گزارش Hinge Health، این فشار می‌تواند به بروز درد لگن از طریق مکانیسم‌های مختلف منجر شود. در بسیاری از موارد، استراحت، استفاده از کمپرس سرد و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی می‌توانند درد را کاهش دهند. با این حال، در موارد جدی‌تر ممکن است فیزیوتراپی، تزریق‌های ضدالتهابی یا حتی جراحی لازم باشد.

آسیب‌های لگنی مرتبط با تردمیل بر اساس گزارش Harvard Health Publishing، آسیب‌های عضلانی ناشی از استفاده بیش‌ازحد و تندینیت از جمله علل شایع درد لگن پس از تمرین روی تردمیل هستند. آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا نیز کشیدگی‌های عضلانی را به‌عنوان یکی دیگر از علل مهم معرفی می‌کند. همچنین تردمیل می‌تواند شرایطی مانند بورسیت، آرتریت یا سندرم گیر افتادگی مفصل لگن (FAI) را تشدید کند که ممکن است پیش از این بدون علامت بوده باشند. تندینیت لگن بر اساس گزارش Disc Sports & Spine Center، استفاده مکرر از تاندون‌ها، به‌ویژه تاندون ایلیوپسواس، عامل اصلی تندینیت لگن است.