پنج غذای فرآوری‌شده برای کمک به کنترل کلسترول

پنج غذای فرآوری‌شده برای کمک به کنترل کلسترول

وقتی صحبت از غذای فرآوری‌شده می‌شود، معمولاً ذهن ما به سمت خوراکی‌های بسته‌بندی‌شده، شیرینی‌ها و فست‌فودها می‌رود. اما همه غذاهای فرآوری‌شده ناسالم نیستند. بعضی از مواد غذایی پس از برداشت، پخت، انجماد یا بسته‌بندی تنها تغییرات محدودی پیدا می‌کنند و همچنان می‌توانند بخشی از یک رژیم غذایی سالم باشند. برخی از این غذاها، به‌ویژه آنهایی که سرشار از فیبر محلول، چربی‌های غیراشباع و ترکیبات گیاهی هستند، می‌توانند به بهبود الگوی چربی خون و کاهش کلسترول بد یا LDL کمک کنند.

در مقابل، غذاهای فوق‌فرآوری‌شده که معمولاً مقدار زیادی قند افزوده، نمک، چربی اشباع یا کالری دارند، انتخاب مناسبی برای مصرف روزمره نیستند. لوبیای کنسروی لوبیا یکی از منابع ارزشمند پروتئین گیاهی و فیبر است و می‌تواند جایگزین مناسبی برای بخشی از گوشت قرمز و گوشت‌های فرآوری‌شده در رژیم غذایی باشد. بخش مهمی از اثر لوبیا بر کلسترول به فیبر محلول آن مربوط می‌شود. این نوع فیبر می‌تواند به کاهش جذب مجدد اسیدهای صفراوی و دفع بیشتر آنها کمک کند و در نتیجه بدن برای تولید اسیدهای صفراوی جدید از کلسترول بیشتری استفاده کند.

بهترین صبحانه برای کاهش کلسترول چیست؟

اگر کلسترول خون، به‌ویژه کلسترول بد یا LDL، بالا باشد، اصلاح رژیم غذایی یکی از اقدامات مهم برای بهبود وضعیت قلب و عروق است. در میان گزینه‌های مختلف صبحانه، بلغور جو دوسر به دلیل داشتن نوعی فیبر محلول به نام بتاگلوکان می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. البته اثر یک ماده غذایی به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست. نوع چربی‌های مصرفی، میزان فیبر کل رژیم، وزن بدن، فعالیت بدنی و سایر عادات غذایی نیز در کنترل کلسترول نقش دارند.

چرا جو دوسر برای کاهش کلسترول مفید است؟ مهم‌ترین ویژگی جو دوسر در این زمینه، وجود فیبر محلول، به‌خصوص بتاگلوکان، است. این نوع فیبر در دستگاه گوارش حالت ژله‌ای ایجاد می‌کند و می‌تواند به کاهش جذب کلسترول و افزایش دفع آن از بدن کمک کند. بتاگلوکان موجود در جو دوسر با کاهش کلسترول LDL ارتباط دارد؛ به همین دلیل، اضافه کردن جو دوسر به یک رژیم غذایی مناسب برای قلب می‌تواند بخشی از یک الگوی غذایی کاهش‌دهنده کلسترول باشد.

آیا موز سبز را می‌توان خورد؟ فواید، نشاسته مقاوم و نکات مهم

آیا موز سبز را می‌توان خورد؟ فواید، نشاسته مقاوم و نکات مهم

موز سبز کاملاً قابل خوردن است و برخلاف تصور رایج، لازم نیست حتماً صبر کنیم تا موز کاملاً زرد و شیرین شود. تفاوت اصلی موز سبز و رسیده در میزان رسیدگی، بافت، طعم و ترکیبات کربوهیدراتی آن‌هاست. موز نارس مقدار بیشتری نشاسته مقاوم دارد؛ نوعی کربوهیدرات که در برابر هضم در روده کوچک مقاوم است و تا حدی مانند فیبر عمل می‌کند. با رسیدن موز، بخشی از این نشاسته به قندهای ساده‌تر تبدیل می‌شود و موز نرم‌تر و شیرین‌تر می‌شود.

به همین دلیل، موز سبز ممکن است از نظر تأثیر بر قند خون و سلامت دستگاه گوارش با موز کاملاً رسیده تفاوت داشته باشد. موز سبز چه فوایدی دارد؟ بخش قابل توجهی از پژوهش‌ها درباره موز سبز، به‌ویژه درباره آرد موز سبز، روی نقش نشاسته مقاوم و فیبر آن متمرکز بوده‌اند. برخی مطالعات، مصرف موز سبز یا فرآورده‌های آن را با پیامدهایی مانند موارد زیر مرتبط دانسته‌اند: افزایش احساس سیری و کاهش گرسنگی بهبود برخی شاخص‌های حساسیت به انسولین در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ و افراد دارای اضافه‌وزن یا چاقی تغییرات مطلوب در برخی شاخص‌های التهابی کمک به عملکرد طبیعی دستگاه گوارش بهبود برخی انواع اسهال یا یبوست، به‌ویژه در مطالعات مربوط به کودکان بااین‌حال، شدت شواهد برای همه این موارد یکسان نیست و نتایج مطالعات به میزان مصرف، شکل مصرف موز، وضعیت سلامت فرد و سایر عوامل رژیم غذایی بستگی دارد.

🍏 رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر روش کار و هزینه ←