حافظه

زوال عقل معمولاً ناگهانی شروع نمی‌شود. در بسیاری از افراد، تغییرات شناختی، رفتاری و خلقی ابتدا بسیار خفیف هستند و ممکن است با افزایش سن یا فراموشی‌های معمول اشتباه گرفته شوند. تفاوت مهم این است که علائم مرتبط با زوال عقل معمولاً به‌تدریج بیشتر می‌شوند و در نهایت می‌توانند توانایی فرد برای انجام فعالیت‌های روزمره را مختل کنند. البته هر فراموشی یا تغییر رفتاری به معنای زوال عقل نیست.

برخی مشکلات پزشکی، داروها، اختلالات خواب، افسردگی، عفونت‌ها و سایر بیماری‌ها نیز می‌توانند علائم مشابه ایجاد کنند. به همین دلیل، تشخیص بر اساس یک علامت منفرد امکان‌پذیر نیست. ۱. فراموش کردن مکرر اطلاعات و اتفاقات اخیر گاهی فراموش کردن یک نام، قرار ملاقات یا محل گذاشتن وسایل می‌تواند طبیعی باشد.

تشخیص بیماری آلزایمر معمولاً با یک آزمایش منفرد انجام نمی‌شود. پزشک ابتدا تغییرات حافظه، تفکر و عملکرد روزمره را بررسی می‌کند و سپس، در صورت نیاز، از آزمون‌های شناختی، آزمایش‌های خون و مایع مغزی‌نخاعی و تصویربرداری مغز کمک می‌گیرد. اهمیت این فرایند فقط در تأیید آلزایمر نیست؛ بلکه باید مشخص شود آیا علت دیگری، از جمله برخی بیماری‌های قابل‌درمان، می‌تواند علائم مشابهی ایجاد کرده باشد. تشخیص آلزایمر از کجا شروع می‌شود؟

اولین مرحله معمولاً گفت‌وگوی دقیق با بیمار و در صورت امکان یکی از اعضای خانواده یا مراقب اوست. پزشک درباره زمان شروع علائم، سرعت پیشرفت آن‌ها، تأثیرشان بر فعالیت‌های روزمره و سابقه پزشکی سؤال می‌کند. علائم احتمالی آلزایمر می‌توانند شامل موارد زیر باشند: فراموش کردن گفت‌وگوها یا اتفاقات اخیر مشکل در تفکر، استدلال و حل مسائل سردرگمی درباره زمان یا مکان دشواری در انجام کارهای آشنا و روزمره مشکل در پیدا کردن کلمات مناسب یا دنبال کردن یک گفت‌وگو تغییرات خلقی مانند اضطراب، تحریک‌پذیری، غمگینی یا ترس تغییر در درک فاصله، شکل یا موقعیت اشیا همچنین پزشک درباره سابقه خانوادگی زوال شناختی، بیماری‌های زمینه‌ای و تمام داروها، مکمل‌ها و فرآورده‌های بدون نسخه سؤال می‌کند؛ زیرا بعضی بیماری‌ها یا داروها می‌توانند بر حافظه و عملکرد شناختی اثر بگذارند. مراحل بیماری آلزایمر بررسی علائم به پزشک کمک می‌کند مرحله بیماری را نیز بهتر مشخص کند.