سرما

هوای سرد زمستانی تأثیرات بیولوژیکی مشخصی بر سیستم تنفسی انسان دارد که شناخت آن‌ها برای حفظ سلامت ضروری است. بسیاری از افراد تصور می‌کنند که استنشاق هوای بسیار سرد می‌تواند باعث انجماد یا آسیب دائمی به بافت ریه شود، اما فیزیولوژی بدن انسان مجهز به سیستم‌های دفاعی هوشمندی است که مانع از بروز چنین حوادثی می‌شود. در واقع، ریه‌ها در محیط‌های بسیار سرد نیز به فعالیت حیاتی خود ادامه می‌دهند، مشروط بر اینکه بدانیم چگونه از تحریک مجاری تنفسی جلوگیری کنیم. واکنش بیولوژیک ریه به سرمای شدید ساختار تنفسی انسان به‌گونه‌ای طراحی شده است که هوا را پیش از رسیدن به کیسه‌های هوایی تصفیه و آماده‌سازی می‌کند.

هنگامی که هوای سرد وارد مجاری تنفسی می‌شود، بدن با سرعت بسیار بالایی دمای آن را به دمای مرکزی بدن، یعنی حدود ۳۷ درجه سانتی‌گراد، می‌رساند. این فرآیند گرم‌سازی با مرطوب کردن هوا همراه است تا از خشکی بافت‌های داخلی جلوگیری شود. اگرچه ریه‌ها یخ نمی‌زنند، اما فرآیند سریع گرم و مرطوب کردن هوا می‌تواند باعث تحریک پوشش برونش‌ها شود. این تحریک فیزیکی منجر به انقباض عضلات صاف مجاری هوایی می‌شود که در علم پزشکی به آن برونکواسپاسم می‌گویند.