بثورات هاشیموتو (Hashimotos rash) به بثورات یا کهیرهایی اشاره دارد که با تیروئیدیت هاشیموتو در ارتباط هستند، اما این یک تشخیص رسمی یا مجزا محسوب نمیشود. تیروئیدیت هاشیموتو یک بیماری خودایمنی است که زمانی رخ میدهد که سلولهای بدن به اشتباه به غده تیروئید حمله میکنند. این بیماری شایعترین نوع کمکاری تیروئید (تیروئید کمفعال) است. طبق گفتهی آکادمی پوست آمریکا، برخی از علائم اولیه بیماریهای تیروئید روی پوست ظاهر میشوند. این علائم میتوانند شامل پوست خشک و ترکخورده، بثورات پوستی و کهیرهای مزمن (که به نام «کهیر یا اورتیکاریا» هم شناخته میشود) باشند. تحقیقات حتی نشان میدهد که حدود ۳ نفر از هر ۱۰ فرد مبتلا به کهیر، تیروئیدیت هاشیموتو دارند. این احتمالاً به دلیل وجود مقادیر بیشتری از آنتیبادیهای...
هاشیموتو
درمان بیماری هاشیموتو؛ از لووتیروکسین تا تغذیه و مکملها
بیماری هاشیموتو یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی به بافت تیروئید حمله میکند و بهتدریج ممکن است توانایی غده تیروئید برای تولید هورمون را کاهش دهد. با این حال، داشتن آنتیبادیهای تیروئیدی بهتنهایی به معنای کمکاری تیروئید نیست و همه افراد مبتلا به هاشیموتو به داروی هورمون تیروئید نیاز ندارند. نوع درمان به سطح هورمونهای تیروئید، مقدار TSH، وجود علائم، سن، شرایطی مانند بارداری و سایر عوامل فردی بستگی دارد. در صورت ایجاد کمکاری تیروئید، درمان استاندارد معمولاً جایگزینی هورمون تیروئید است؛ در کنار آن، تغذیه مناسب، فعالیت بدنی و اصلاح کمبودهای تغذیهای میتوانند به سلامت عمومی و کنترل علائم کمک کنند.
درمان هاشیموتو بر اساس وضعیت تیروئید هاشیموتو میتواند به دو وضعیت اصلی منجر شود: کمکاری آشکار تیروئید: TSH بالا و هورمون آزاد تیروکسین (Free T4) پایین است. کمکاری تحتبالینی: TSH بالا است اما Free T4 همچنان در محدوده طبیعی قرار دارد. از طرف دیگر، ممکن است فرد آنتیبادیهای تیروئیدی، بهویژه آنتیبادی ضد پراکسیداز تیروئید (TPOAb)، داشته باشد اما عملکرد تیروئید همچنان طبیعی باشد. اگر هورمونهای تیروئید طبیعی باشند وجود آنتیبادی TPO بهتنهایی معمولاً دلیلی برای شروع لووتیروکسین نیست.
ارتباط آلرژی با بیماریهای تیروئید؛ چه میدانیم؟
آلرژی بینی و بیماریهای تیروئید در نگاه اول دو مشکل کاملاً متفاوت به نظر میرسند؛ یکی بیشتر با عطسه، آبریزش بینی و گرفتگی بینی شناخته میشود و دیگری با تغییر عملکرد غده تیروئید. با این حال، هر دو با فعالیت سیستم ایمنی ارتباط دارند و پژوهشها از وجود ارتباط میان رینیت آلرژیک و برخی بیماریهای خودایمنی تیروئید خبر میدهند. این ارتباط به این معنا نیست که هر فرد مبتلا به آلرژی حتماً دچار بیماری تیروئید میشود یا اینکه آلرژی مستقیماً علت بیماری تیروئید است. با این حال، در افرادی که عوامل خطر بیماریهای خودایمنی تیروئید را دارند، توجه به عملکرد تیروئید میتواند اهمیت بیشتری پیدا کند.
رینیت آلرژیک چه علائمی دارد؟ «تب یونجه» یا رینیت آلرژیک زمانی رخ میدهد که سیستم ایمنی به موادی مانند گرده گیاهان، کپک یا مایتهای گردوغبار واکنش نشان دهد. علائم معمول آن عبارتاند از: عطسههای مکرر آبریزش یا گرفتگی بینی ترشح پشت حلق سرفه سردرد یا احساس فشار در ناحیه سینوسها اشکریزش و خارش چشمها بیشتر مواد حساسیتزا از طریق بینی استنشاق میشوند یا با مخاط چشم تماس پیدا میکنند؛ به همین دلیل علائم نیز عمدتاً در همین نواحی دیده میشوند. رینیت آلرژیک را میتوان به دو الگوی اصلی تقسیم کرد: آلرژی فصلی: در زمانهایی از سال که میزان برخی مواد حساسیتزا، بهویژه گرده گیاهان، افزایش پیدا میکند، علائم تشدید میشوند.
۹ دلیل افزایش وزن و خستگی بدون توضیح
چرا افزایش وزن و خستگی اهمیت دارند؟ افزایش وزن غیرقابل توضیح همراه با خستگی میتواند نشانهای از بیماریهای زمینهای مانند کمکاری تیروئید یا افسردگی باشد. این علائم ممکن است به مشکلات جدیتری اشاره کنند که نیاز به بررسی پزشکی دارند. اگر با رژیم غذایی سالم و خواب کافی همچنان این علائم را تجربه میکنید، مشورت با پزشک ضروری است.
تشخیص زودهنگام میتواند به مدیریت بهتر بیماریهایی مانند تیروئیدیت هاشیموتو یا سندرم تخمدان پلیکیستیک کمک کند. در این مقاله، ۹ دلیل اصلی این علائم بررسی میشود تا درک بهتری از این موضوع داشته باشید. ۱. کمکاری تیروئید نقش تیروئید در بدن غده تیروئید هورمونهایی تولید میکند که متابولیسم بدن را تنظیم میکنند.
