پروبیوتیک‌ها

میکروپلاستیک‌ها ذرات پلاستیکی کوچک‌تر از پنج میلی‌متر هستند که می‌توانند از راه غذا، آب، هوا و تماس با برخی مواد وارد بدن شوند. پژوهش‌های سال‌های اخیر وجود این ذرات را در نمونه‌هایی مانند مدفوع و ادرار انسان و همچنین برخی بافت‌ها و اندام‌ها نشان داده‌اند. در مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی، قرار گرفتن در معرض میکروپلاستیک‌ها با فرایندهایی مانند استرس اکسیداتیو، التهاب و تغییرات در پاسخ‌های ایمنی ارتباط داشته است. با این حال، هنوز مشخص نیست مقدار میکروپلاستیکی که در بدن انسان باقی می‌ماند چه پیامدهای قطعی و بلندمدتی ایجاد می‌کند و مهم‌تر از آن، هنوز روش بالینی اثبات‌شده‌ای برای پاکسازی یا خارج کردن میکروپلاستیک‌های تجمع‌یافته در بافت‌های بدن وجود ندارد.

بنابراین به جای دنبال کردن روش‌های موسوم به سم‌زدایی، رویکرد منطقی‌تر این است که از عملکرد طبیعی بدن حمایت کنیم و هم‌زمان تماس با منابع مهم میکروپلاستیک را کاهش دهیم. بدن چگونه میکروپلاستیک‌ها را دفع می‌کند؟ همه ذرات میکروپلاستیک پس از ورود به بدن در بافت‌ها باقی نمی‌مانند. شواهد حاصل از یافتن این ذرات در مدفوع و ادرار نشان می‌دهد که بخشی از آن‌ها می‌توانند از طریق فرایندهای طبیعی دفع از بدن خارج شوند.

کراتین یکی از شناخته‌شده‌ترین مکمل‌ها برای افزایش عملکرد ورزشی و کمک به رشد عضلات است؛ اما در سال‌های اخیر، ادعاهای دیگری درباره آن نیز در شبکه‌های اجتماعی مطرح شده است. یکی از این ادعاها این است که کراتین می‌تواند با افزایش حرکات روده به رفع یبوست کمک کند. اما آیا چنین اثری واقعاً پشتوانه علمی دارد؟ پاسخ فعلی این است که کراتین ممکن است در برخی افراد به‌طور غیرمستقیم بر دفع اثر بگذارد، اما شواهد موجود برای معرفی آن به‌عنوان درمان یبوست کافی نیست.

کراتین چگونه ممکن است بر دفع اثر بگذارد؟ کراتین در بدن با جابه‌جایی آب ارتباط دارد و بخش مهمی از اثرات آن نیز به تغییر توزیع آب در بدن مربوط است. بر همین اساس، این احتمال مطرح شده که افزایش آب موجود در دستگاه گوارش بتواند در بعضی افراد به نرم‌تر شدن مدفوع و تسهیل دفع کمک کند. با این حال، این موضوع به معنای آن نیست که کراتین مستقیماً دستگاه گوارش را تحریک می‌کند یا باعث افزایش قطعی حرکات روده می‌شود.