نشانه‌های انواع مختلف عفونت‌های قارچی (کاندیدیازیس)

نشانه‌های انواع مختلف عفونت‌های قارچی (کاندیدیازیس)

عفونت‌های قارچی ناشی از رشد بیش از حد قارچ کاندیدا (Candida) هستند که می‌توانند بخش‌های مختلفی از بدن را تحت تأثیر قرار دهند. علائم این عفونت‌ها بسته به نوع آن، مانند خارش و ترشح برای عفونت‌های واژینال، متفاوت خواهد بود. افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، بیشتر در معرض خطر انواع شدید این عفونت‌ها مانند کاندیدیازیس مهاجم قرار می‌گیرند. نشانه‌های رایج عفونت قارچی چیست؟

یکی از علائم مشترک در چندین نوع از عفونت‌های قارچی، ظهور ضایعات پوستی قرمز و همراه با خارش است¹. این بثورات می‌توانند در هر نقطه از پوست ظاهر شوند، اما در نواحی خاصی از بدن که رطوبت و گرما بیشتر است، شایع‌تر هستند². چین‌های پوستی، مانند زیر بغل، کشاله ران و زیر سینه‌ها. فضای بین انگشتان دست یا پا.

کاندیدیازیس مهاجم: علل، علائم و درمان

کاندیدیازیس مهاجم (کاندیدیازیس سیستمیک)کاندیدیازیس مهاجم، که به آن کاندیدیازیس سیستمیک نیز گفته می‌شود، یک عفونت قارچی شدید است که اندام‌های داخلی بدن شما را درگیر می‌کند. این بیماری می‌تواند منجر به عوارض بسیار جدی و حتی تهدیدکننده زندگی شود و در نهایت ممکن است به مرگ بیمار بینجامد. این عفونت بیشتر در افرادی مشاهده می‌شود که در بیمارستان بستری هستند، به‌ویژه کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مانند بیماران مبتلا به سرطان، افراد پیوند عضو شده یا بیماران تحت شیمی‌درمانی. درمان این بیماری شامل استفاده از داروهای ضد قارچ است که باید تحت نظر پزشک و به‌صورت دقیق مصرف شوند.

کاندیدا نوعی قارچ مخمری است که به طور طبیعی در مقادیر کم بر روی پوست و درون بدن هر فرد زندگی می‌کند. معمولاً این قارچ بدون ایجاد مشکل خاصی وجود دارد و به صورت تعادل طبیعی بین میکروارگانیسم‌های بدن حفظ می‌شود. اما زمانی که قارچ کاندیدا بیش از حد رشد کند و از حالت طبیعی خارج شود، باعث ایجاد عفونت می‌شود که به آن کاندیدیازیس می‌گویند. این عفونت معمولاً محدود به بخش‌های خاصی از بدن مانند دهان (که به آن برفک دهان گفته می‌شود) یا واژن (عفونت قارچی واژن) است و معمولا خفیف است.

داروهای ضد قارچ: اطلاعات، موارد استفاده و خطرات

داروهای ضد قارچی موجود[1]ضد قارچ های تریازول: فلوکونازول، ایتراکونازول، پوزاکونازول، وریکونازول. ضد قارچ های ایمیدازول: کلوتریمازول، اکونازول، میکونازول، کتوکونازول و تیوکونازول. ضد قارچ های پلی ین: آمفوتریسین، نیستاتین. ضد قارچ های اکینوکاندین: آنیدولافونگین، کاسپوفونژین و میکافونگین.

سایر ضد قارچ ها: فلوسیتوزین، گریزئوفولوین و تربینافین و آمورولفین هستند. NB: قرص های گریزئوفولوین هنوز در دسترس هستند اما تا حد زیادی توسط سایر عوامل ضد قارچ جایگزین شده اند. با این حال، هنوز هم داروی انتخابی در عفونت های تریکوفیتون در کودکان است. داروهای ضد قارچ ممکن است به صورت موضعی یا سیستمیک استفاده شوند.

🍏 رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر روش کار و هزینه ←