کاهش وزن

آیا داروهای کاهش وزن در واقع می توانند به کاهش افسردگی و خطر اضطراب کمک کنند؟

تحقیقات جدید نشان می‌دهند داروهایی مانند اوزمپیک (Ozempic) که برای کمک به کاهش وزن استفاده می‌شوند، ممکن است به کاهش احتمال ابتلا به افسردگی و اضطراب نیز کمک کنند. این یافته‌ها مزایای بالقوه این دسته از داروها را فراتر از کنترل وزن و سلامت دیابت گسترش می‌دهند. یک گزارش جدید، که داده‌های پزشکی بیش از سه میلیون نفر مبتلا به دیابت و تقریباً یک میلیون نفر را که داروهای آگونیست پپتید شبه گلوکاگون-۱ (GLP-1) را برای کاهش وزن مصرف می‌کردند، مشاهده کرده است. این گزارش ارتباط قوی بین مصرف داروهای GLP-1 (مانند ویگووی و اوزمپیک) و کاهش تشخیص بیماری‌های افسردگی و اضطراب را نشان داد.

نقش داروهای GLP-1 در کاهش اختلالات روانی داروهای آگونیست GLP-1 که در ابتدا برای درمان دیابت تولید شدند، اکنون به عنوان داروهای کاهش وزن نیز کاربرد ثانویه پیدا کرده‌اند. مطالعه جدیدی که بر اساس سوابق پزشکی الکترونیکی انجام شده، نشان می‌دهد که مصرف این داروها با کاهش تشخیص افسردگی و اضطراب نیز مطابقت دارد. پنج داروی GLP-1 در افراد مبتلا به دیابت، با کاهش تشخیص افسردگی و اضطراب همراه بودند؛ این مقایسه در برابر افرادی است که از داروهای GLP-1 استفاده نمی‌کردند. این دسته از داروها، همگی آگونیست‌های گیرنده GLP-1 هستند که عملکرد هورمون طبیعی روده به نام GLP-1 را تقلید می‌کنند.

روش‌های پیشگیری از بیماری‌های قلبی: راهنمای جامع کاهش خطر

بسیاری از عوامل می‌توانند احتمال ابتلای فرد به بیماری‌های قلبی، از جمله برخی شرایط سلامتی، را افزایش دهند. با این حال، افراد می‌توانند با ایجاد تغییرات در سبک زندگی، خطر ابتلا به این بیماری‌ها را به میزان قابل توجهی کاهش دهند. بیماری قلبی که پزشکان ممکن است آن را بیماری‌های قلبی عروقی (CVD) بنامند، یک اصطلاح کلی است که شامل شرایط تأثیرگذار بر قلب یا عروق خونی می‌شود. این بیماری اولین علت مرگ و میر در ایالات متحده است و تقریباً هر ۳۴ ثانیه یک نفر به دلیل آن جان خود را از دست می‌دهد.

بیماری شریان کرونر (CAD)، شایع‌ترین نوع بیماری قلبی در ایالات متحده است. این بیماری ممکن است باعث کاهش جریان خون به سمت قلب شود و در نتیجه می‌تواند منجر به حمله قلبی یا نارسایی قلبی گردد. عوامل خطر بیماری قلبی عوامل خطری که شانس ابتلای فرد به بیماری قلبی را افزایش می‌دهند، به دو دسته قابل مدیریت و غیرقابل کنترل تقسیم می‌شوند. تمرکز بر عوامل قابل مدیریت، بیشترین تأثیر را در پیشگیری دارد.

رژیم 1200 کالری: کاهش وزن، ایمنی و وعده غذایی ایدهsmedicalnewstoday.comhttps://www.medicalnewstoday.com › ...

آیا 1200 کالری در روز کافی است؟

رژیم غذایی محدودکننده مستلزم آن است که فرد میزان کالری دریافتی روزانه خود را، مثلاً تا ۱۲۰۰ کالری، کاهش دهد. این میزان کالری ممکن است برای برخی افراد ایمن و مؤثر باشد، اما ۱۲۰۰ کالری در روز برای عده‌ای دیگر کافی نیست و می‌تواند منجر به سوءتغذیه شود. تعداد کالری مورد نیاز روزانه هر فرد به عوامل متعددی مانند سن، جنسیت، سطح فعالیت بدنی و اندازه بدن بستگی دارد. با این حال، بسیاری از توصیه‌های درج شده روی برچسب‌های مواد غذایی، بر اساس یک رژیم غذایی استاندارد ۲۰۰۰ کالری تنظیم شده‌اند.

مصرف ۱۲۰۰ کالری در روز ممکن است یک کاهش قابل توجه در کالری‌های دریافتی روزانه باشد یا صرفاً یک کاهش اندک را نشان دهد. این تفاوت به میزان کالری دریافتی معمول هر فرد بستگی دارد. برای کسانی که به کالری کمتری نیاز دارند، رژیم ۱۲۰۰ کالری می‌تواند برای کاهش وزن ایمن و مؤثر باشد. اما یک فرد اگر مرد باشد، بسیار فعال باشد، باردار یا شیرده باشد، یا یک بیماری زمینه‌ای خاص داشته باشد، ممکن است به کالری بسیار بیشتری نیاز داشته باشد.