GLP-1

ارتباط داروهای GLP-1 با دژنراسیون ماکولا وابسته به سن: یافته‌های یک مطالعه

داروهای GLP-1 با افزایش خطر نوع «مرطوب» دژنراسیون ماکولا در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ مرتبط هستندمطالعه‌ای جدید نشان داده است که داروهای GLP-1، مانند اوزمپیک، ممکن است خطر ابتلا به دژنراسیون ماکولا وابسته به سن از نوع مرطوب را در بیماران دیابت نوع ۲ افزایش دهند. این یافته نگران‌کننده به‌ویژه در مورد داروهایی که حاوی سِماگلوتاید هستند صادق است، زیرا ارتباط قوی‌تری با افزایش خطر دیده شده است. پژوهشگران دریافتند که هر چه مدت زمان مصرف این داروها بیشتر باشد، احتمال بروز این بیماری چشمی نیز افزایش می‌یابد. این موضوع اهمیت زیادی دارد زیرا این داروها اخیراً به‌طور گسترده برای کاهش وزن نیز تجویز می‌شوند.

افزایش چشمگیر استفاده از داروهای GLP-1 و نگرانی‌های چشمیدر سال‌های اخیر، داروهای GLP-1 مانند اوزمپیک و وِگووی به‌عنوان درمان‌های مؤثر برای کاهش وزن محبوبیت زیادی یافته‌اند. با این حال، متخصصان چشم هشدار می‌دهند که خطرات احتمالی این داروها برای سلامت بینایی هنوز به‌خوبی درک نشده‌اند. بر اساس یافته‌های پژوهشی جدید، این داروها با افزایش معنادار خطر ابتلا به نوع نئوواسکولار یا مرطوب دژنراسیون ماکولا وابسته به سن مرتبط هستند. نوع مرطوب این بیماری، اگرچه شیوع کمتری دارد، اما بسیار تهاجمی‌تر است و یکی از دلایل اصلی از دست‌دادن دائمی بینایی در سالمندان ایالات متحده به شمار می‌رود.

اوزمپیک در مقابل متفورمین: تفاوت چیست؟

اوزمپیک و متفورمین هر دو داروهای دیابت هستند که به کاهش قند خون کمک می‌کنند. تفاوت‌های این داروها شامل مکانیسم اثر (نحوه عملکرد)، شکل‌های دارویی، و دسترسی آن‌هاست. ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی معمولاً درمان دیابت را با متفورمین برای اغلب بیماران آغاز می‌کنند. ¹ Getty Images / imyskin اوزمپیک و متفورمین چه شباهت‌هایی دارند؟

داروی اوزمپیک (سمگلوتید) و متفورمین هر دو برای کنترل دیابت نوع ۲ همراه با بهبود رژیم غذایی و ورزش تأیید شده‌اند. ² هر دو دارو به‌طور علمی اثبات‌شده در طی دو تا سه ماه می‌توانند سطح قند خون را کاهش دهند. ³⁴ قند خون معمولاً از طریق آزمون A1c سنجیده می‌شود که کاهش آن نقش اساسی در بهبود پیامدهای دیابت و پیشگیری از عوارض آن دارد. در واقع، کاهش A1c با کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، آسیب کلیوی، و مشکلات چشمی در افراد مبتلا به دیابت مرتبط است.

سماگلوتید ممکن است خطر بیماری‌های قلبی را کاهش دهد، حتی در شش ماه اول مصرف

داروی اوزمپیک (Ozempic) که ماده مؤثر آن سماگلوتید است، طبق پژوهش‌های جدید می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی نیز کمک کند. این یافته‌ها با استناد به تحقیقات اخیر مطرح شده‌اند و اهمیت پیشگیری از رویدادهای قلبی عروقی شدید مانند سکته‌های قلبی و مغزی را یادآور می‌شوند، چرا که پیشگیری از این حوادث بسیار بهتر از درمان آن‌ها پس از وقوع است. در حال حاضر، مطالعات متعددی در حال بررسی راهکارهای بالقوه برای پیشگیری از این مشکلات هستند که یکی از آن‌ها، استفاده از داروی سماگلوتید است؛ دارویی که پیش‌تر برای درمان دیابت نوع دوم و کمک به کاهش وزن به کار گرفته می‌شد. نتایج یک تحلیل ثانویه از داده‌های یک مطالعه بالینی نشان داده که سماگلوتید می‌تواند فقط در عرض شش ماه پس از شروع مصرف، خطر مرگ ناشی از هر علتی، مرگ ناشی از علل قلبی‌عروقی، بروز نارسایی قلبی و همچنین رویدادهای قلبی‌عروقی شدید را کاهش دهد.

این تحلیل ثانویه که در سی و دومین کنگره اروپایی چاقی ارائه شد، تأکید بیشتری بر این نکته دارد که مزایای مصرف سماگلوتید از همان مراحل اولیه آغاز می‌شود. این یافته‌ها در ادامه نتایج مطالعه‌ای منتشر شده در سال ۲۰۲۳ در مجله معتبر New England Journal of Medicine قرار می‌گیرد؛ مطالعه‌ای که نشان داد تزریق هفتگی سماگلوتید توانسته خطر سکته مغزی، حمله قلبی یا مرگ ناشی از علل قلبی‌عروقی را کاهش دهد. به‌ویژه در ماه سوم، حتی قبل از اینکه فرآیند افزایش تدریجی دوز (تایتر کردن) دارو به پایان برسد، در میان مصرف‌کنندگان سماگلوتید کاهش معناداری در خطر سکته مغزی، حمله قلبی یا مرگ قلبی‌عروقی مشاهده شد. این کاهش خطر در ماه ششم نیز ادامه داشت.