MS

مطلب برجسته راهکارهای ساده برای مدیریت خارش مرتبط با ام‌اس (MS)

نویسنده: واحد محتوای علمی rdiet.ir | تاریخ: ۲ آبان ۱۴۰۴

خارش مرتبط با ام‌اس (مولتیپل اسکلروزیس) ناشی از مشکلات عصبی است، نه التهاب پوستی، و معمولاً به طور ناگهانی می‌آید و می‌رود. این خارش به عنوان یکی از چندین علامت ام‌اس، می‌تواند آزاردهنده باشد. می‌توانید درمان‌های خانگی مانند کمپرس سرد و پوشیدن لباس‌های گشاد را امتحان کنید. اگر خوددرمانی کارساز نبود، با پزشک خود مشورت کنید تا گزینه‌های درمانی را بررسی نمایید. نشانه‌های رایج خارش مرتبط با ام‌اس خارش می‌تواند یکی از اولین علائم ام‌اس باشد. این علامت اغلب با سایر احساسات مرتبط با عصب مانند سوزن سوزن شدن، سوزش یا دردهای تیرکشنده ظاهر می‌شود¹. الگوی پاروکسیسم (ناگهانی و گذرا): خارش مرتبط با ام‌اس معمولاً به طور ناگهانی می‌آید و می‌رود (Paroxysmal). این ویژگی به تمایز آن از سایر علل...

ادامه مطلب

عصب کشی دندان، راهی برای کاهش خطر بیماری‌های قلبی و دیابت

بهداشت ضعیف دهان و دندان می‌تواند منجر به ایجاد التهاب مزمن و خفیفی در بدن شود که با ابتلا به برخی بیماری‌های مزمن ارتباط نزدیکی دارد. نتایج یک تحقیق جدید نشان می‌دهد که انجام موفقیت‌آمیز عصب کشی دندان درمانی در مواقع لزوم، این پتانسیل را دارد که ریسک ابتلا به این بیماری‌ها را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. این یافته‌ها اهمیت درمان عفونت‌های دندانی را بسیار فراتر از تسکین درد و حفظ دندان‌ها نشان می‌دهد. یافته‌های کلیدی مطالعات جدید حاکی از آن است که درمان موفقیت‌آمیز عفونت دندان با استفاده از روش عصب کشی دندان، می‌تواند به بهبود سطح قند خون، کلسترول و کاهش التهاب در بدن افراد منجر شود.

عفونت‌های دندانی قادرند باعث بروز التهاب و مشکلات متابولیک در سراسر سیستم بدنی فرد شوند. بنابراین، مراقبت‌های منظم دندانپزشکی و درمان به‌موقع عفونت‌ها، بخش مهمی از راهکارهای پیشگیرانه در برابر مشکلات جدی سلامتی مانند دیابت و بیماری‌های قلبی محسوب می‌شود. عصب کشی دندان و اثرات محافظتی بر سلامت عمومی بدن اگر به دلایلی نوبت انجام عصب کشی دندان خود را به تعویق انداخته‌اید، لازم است بدانید که شواهد جدید نشان می‌دهند این درمان می‌تواند اثرات محافظتی گسترده‌ای برای سلامتی شما، فراتر از محدوده دهان و دندان، داشته باشد. یک تحقیق نشان داده است که درمان موفقیت‌آمیز کانال ریشه با بهبودهایی در میزان قند خون، سطح کلسترول و کاهش التهاب مرتبط است¹.

داروهای GLP-1 مانند اوزمپیک ممکن است بقای بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش دهند

داروهای آگونیست گیرنده پپتید شبه گلوکاگون ۱ (GLP-1) که عمدتاً برای درمان دیابت نوع ۲ و چاقی تجویز می‌شوند، ممکن است فراتر از کنترل قند خون و کاهش وزن، فواید محافظتی برای بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ داشته باشند. یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که بیمارانی که از این داروها استفاده می‌کردند، شانس بیشتری برای رسیدن به نقطه بقای ۵ ساله در مقایسه با سایر بیماران داشتند. این یافته‌ها، که نشان‌دهنده یک ارتباط مهم بین بهبود سلامت متابولیک و نتایج سرطان هستند، نیاز به تحقیقات بیشتری برای درک کامل مکانیسم اثر و تعیین اینکه آیا خود داروها عامل این مزیت بوده‌اند یا بهبود کلی وضعیت متابولیک، را برجسته می‌سازند. داروی GLP-1 احتمال بقای بیماران سرطان روده بزرگ را افزایش می‌دهد مطالعه‌ای جدید نشان داده است که بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ که داروهای GLP-1 مصرف می‌کردند، افزایش قابل توجهی در نرخ بقای پنج ساله داشتند¹.

این افزایش در نرخ بقا در میان افرادی که از چاقی شدید رنج می‌بردند، چشمگیرتر و معنادار بود. این یافته‌ها نشان می‌دهند که بهبود سلامت متابولیک بدن می‌تواند نقش مهمی در نحوه پیشرفت بیماری سرطان و پاسخ بیمار به درمان داشته باشد. نویسنده این مطالعه اشاره می‌کند که پیام اصلی این تحقیق این است که اصلاح وضعیت متابولیک ممکن است مزایایی فراتر از کاهش قند خون یا کمک به کاهش وزن داشته باشد. این بهبود وضعیت متابولیک می‌تواند به بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ کمک کند تا عمر طولانی‌تری داشته باشند، به ویژه در مواردی که چاقی شدید وجود دارد.

تأثیر یائسگی بر مالتیپل اسکلروزیس (MS)

بسیاری از زنان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس (MS) در آستانه شروع یائسگی، متوجه وخیم‌تر شدن علائم یا پیشرفت بیماری می‌شوند. در حالی که افزایش سن به طور کلی با پیشرفت بیماری در هر دو جنس مرتبط است، هورمون‌ها نیز نقش مهمی در فعالیت بیماری MS ایفا می‌کنند[1][2]. دانشمندان به طور فزاینده‌ای MS را نه به عنوان مجموعه‌ای از مراحل مجزا، بلکه به عنوان یک پیوستار می‌بینند؛ پیوستاری که به تدریج از شکل عودکننده (قابل مدیریت با درمان) به فاز پیشرونده که کنترل آن دشوارتر است، تغییر می‌کند[3]. این انتقال معمولاً در میانسالی، تقریباً همزمان با کاهش عملکرد تخمدان‌ها، رخ می‌دهد.

از آنجا که MS معمولاً بین ۲۰ تا ۴۰ سالگی تشخیص داده می‌شود، اکثر زنان در نهایت با یک سناریوی چالش‌برانگیز روبرو می‌شوند: ظهور علائم یائسگی همزمان با وخیم شدن MS[4]. سؤال اصلی این است: آیا خود یائسگی باعث وخیم‌تر شدن MS می‌شود، یا به سادگی با فرآیند طبیعی پیری همپوشانی دارد؟ و از آنجایی که برخی از علائم یائسگی می‌توانند علائم MS را تقلید کنند، بهترین راه برای درمان آن‌ها چیست؟ همپوشانی علائم یائسگی و MS به گفته دکتر رایلی بوو، متخصص مغز و اعصاب، هنگامی که زنان وارد مرحله انتقال به یائسگی می‌شوند، سطح هورمون‌هایشان می‌تواند نوسان کرده و سپس کاهش یابد، که این امر علائمی را هم برای زنان در جمعیت عمومی و هم برای زنان مبتلا به MS ایجاد می‌کند.