واحد محتوای علمی rdiet.ir
واحد محتوای علمی rdiet.ir

گردآوری، ترجمه و تدوین محتوای علمی در حوزه سلامت عمومی

معرفی واحد محتوا

مسئول گردآوری، ترجمه، خلاصه‌سازی و تدوین اولیه مقالات علمی در حوزه سلامت عمومی، پزشکی عمومی، سبک زندگی سالم و آموزش سلامت. هدف این واحد، افزایش دسترسی عموم مخاطبان به اطلاعات علمی معتبر و به‌روز است.

نحوه تهیه محتوا

  • بررسی منابع معتبر علمی و دانشگاهی
  • استفاده از راهنماها و گایدلاین‌های بین‌المللی
  • تدوین محتوا با زبان علمی، دقیق و قابل فهم
  • پرهیز از توصیه‌های درمانی شخصی‌سازی‌شده

بازبینی و مسئولیت علمی

تمام مقالات این واحد، پیش از انتشار یا به‌روزرسانی، توسط متخصص تغذیه و رژیم‌درمانی بازبینی می‌شوند تا از دقت و صحت علمی اطمینان حاصل شود.

تفاوت با مقالات تخصصی تغذیه

مقالات تخصصی تغذیه بالینی و تحلیل‌های پیشرفته، به‌صورت اختصاصی با نام دکتر فرزاد روشن‌ضمیر منتشر می‌شوند.

آیا استفاده از خودبرنزه‌کننده‌ها برای افراد مبتلا به پسوریازیس ایمن است؟

آیا استفاده از خودبرنزه‌کننده‌ها برای افراد مبتلا به پسوریازیس ایمن است؟

پسوریازیس یک بیماری مزمن التهابی پوست است که سرعت بازسازی سلول‌های پوستی را افزایش می‌دهد و باعث ایجاد لکه‌های ضخیم و پوسته‌پوسته در نقاط مختلف بدن می‌شود. این لکه‌ها ممکن است در بازوها، پاها و پشت بدن ظاهر شوند و به همین دلیل بسیاری از افراد به دنبال روش‌هایی برای یکنواخت کردن ظاهر پوست خود، به‌ویژه در ماه‌های تابستان هستند. خودبرنزه‌کننده‌ها و اسپری‌های برنزه‌کننده محبوبیت زیادی دارند زیرا بدون قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش و ریسک سرطان پوست، ظاهری برنزه ایجاد می‌کنند. برای افراد مبتلا به پسوریازیس، داشتن رنگ برنزه می‌تواند اعتماد به نفس را افزایش دهد و کنتراست بین لکه‌ها و پوست سالم را کاهش دهد.

اگرچه نور خورشید طبیعی ممکن است در برخی افراد باعث بهبود پسوریازیس شود، متخصصان پوست توصیه می‌کنند که مواجهه با اشعه UV بهتر است از طریق فوتوتراپی کنترل‌شده انجام شود. آفتاب گرفتن مستقیم توصیه نمی‌شود زیرا سوختگی پوست نوعی آسیب پوستی است که می‌تواند پسوریازیس را تشدید کرده و خطر سرطان پوست را افزایش دهد. نحوه عملکرد خودبرنزه‌کننده‌ها خودبرنزه‌کننده‌ها محصولات موضعی هستند که می‌توانند به شکل لوسیون، کرم، فوم یا قطره استفاده شوند و حتی به مرطوب‌کننده یا آرایش شما اضافه شوند. این محصولات با پروتئین‌های سطح پوست واکنش می‌دهند و رنگی تیره ایجاد می‌کنند که پس از چند روز کم‌رنگ می‌شود.

زمان در محدوده هدف یا A1C؛ کدام برای کنترل دیابت مهم‌تر است؟

زمان در محدوده هدف یا A1C؛ کدام برای کنترل دیابت مهم‌تر است؟

مدیریت دیابت سال‌هاست با شاخص A1C سنجیده می‌شود، اما با گسترش ابزارهای پایش مداوم قند خون، شاخص «زمان در محدوده هدف» به‌عنوان معیاری مکمل وارد مراقبت‌های روزمره شده است. این شاخص نشان می‌دهد قند خون در طول شبانه‌روز چه سهمی از زمان را در بازه سالم سپری می‌کند. در عمل، زمان در محدوده هدف تصویر دقیق‌تری از نوسانات واقعی قند خون ارائه می‌دهد، در حالی که A1C میانگینی از وضعیت قند خون در بازه‌ای چندماهه را منعکس می‌کند. متخصصان بر این باورند که ترکیب این دو شاخص، دیدی جامع‌تر برای تصمیم‌گیری درمانی فراهم می‌کند.

زمان در محدوده هدف چیست؟ زمان در محدوده هدف نشان می‌دهد قند خون فرد در چه درصدی از شبانه‌روز در بازه سالم باقی می‌ماند. این شاخص با استفاده از دستگاه‌های پایش مداوم قند خون محاسبه می‌شود و نوسانات لحظه‌ای را ثبت می‌کند. بازه هدف برای اغلب افراد مبتلا به دیابت نوع یک و نوع دو معمولاً بین هفتاد تا صد و هشتاد میلی‌گرم در دسی‌لیتر در نظر گرفته می‌شود.

نازک‌شدن مو در سال اول مصرف GLP-1؛ معمولاً موقتی است

نازک‌شدن مو در سال اول مصرف GLP-1؛ معمولاً موقتی است

داروهای شبه جی‌ال‌پی‌یک که برای کنترل دیابت و کاهش وزن تجویز می‌شوند، در ماه‌های نخست مصرف می‌توانند با نازک‌شدن یا ریزش موی گذرا همراه باشند. شواهد حاصل از بررسی گسترده پرونده‌های درمانی نشان می‌دهد این تغییرات اغلب برگشت‌پذیر هستند و با سازگار شدن بدن، تثبیت وزن و بهبود وضعیت تغذیه، روند ریزش کاهش پیدا می‌کند. نکات کلیدی برای مخاطب افرادی که داروهای شبه جی‌ال‌پی‌یک مصرف می‌کنند، در سال اول درمان بیشتر از دیگران دچار برخی انواع ریزش موی موقتی می‌شوند. ریزش مو می‌تواند پیامد کاهش وزن سریع باشد، اما داده‌ها نشان می‌دهد خود دارو نیز از مسیرهای متابولیک و هورمونی می‌تواند در این روند نقش داشته باشد.

در صورت مشاهده نازک‌شدن مو، ارزیابی توسط متخصص پوست و هماهنگی با تیم درمان ضروری است. داروهای شبه جی‌ال‌پی‌یک و احتمال افزایش ریزش مو آگونیست‌های گیرنده پپتید شبه گلوکاگون نوع یک که برای کنترل قند خون و درمان چاقی به‌کار می‌روند، در بخشی از مصرف‌کنندگان با تغییراتی در چرخه رشد مو همراه شده‌اند. در داده‌های بالینی، افزایش احتمال بروز ریزش موی غیرجای‌زخمی از حدود شش ماه پس از شروع درمان قابل مشاهده است. این الگو در دوازده ماهگی پررنگ‌تر می‌شود و شامل نازک‌شدن تدریجی الگوی مو و افزایش ریزش ناشی از استرس‌های فیزیولوژیک است.

📋 رژیم تخصصی