درمان سندرم دراوت؛ داروها، رژیم غذایی و سایر روشهای درمانی
سندرم دراوت یکی از نادرترین و شدیدترین انواع صرع دوران کودکی است که معمولاً در سال اول زندگی با بروز اولین تشنجها خود را نشان میدهد. این بیماری ماهیتی ژنتیکی دارد، اما اغلب بهصورت ارثی منتقل نمیشود. اگرچه تاکنون درمان قطعی برای سندرم دراوت شناسایی نشده، اما رویکردهای درمانی موجود میتوانند شدت و تعداد تشنجها و همچنین عوارض خطرناک آن را بهطور قابلتوجهی کاهش دهند. پیشگیری از تشنجها در سندرم دراوت بسیاری از تشنجهای مرتبط با سندرم دراوت به محرکهای مشخصی وابسته هستند.
شناسایی و کنترل این محرکها نقش مهمی در مدیریت بیماری دارد. محرکهای شایع تشنج در این بیماران شامل موارد زیر است: تب، که باید سریعاً با داروهای تببر مناسب کنترل شود گرم شدن بیشازحد بدن، بهویژه در حمامهای داغ یا فعالیت بدنی شدید تغییرات ناگهانی دما، چه گرما و چه سرما نورهای چشمکزن یا محرکهای بصری قوی الگوهای تصویری با کنتراست بالا مانند خطوط راهراه استرس یا هیجان شدید واکسیناسیون، که در برخی موارد نیازمند مصرف پیشگیرانه داروی تببر است کنترل دقیق این عوامل میتواند دفعات تشنج را کاهش داده و خطر بروز تشنجهای طولانی و تهدیدکننده حیات را کم کند. داروهای خط اول در درمان سندرم دراوت در مراحل ابتدایی بیماری، معمولاً از داروهای ضدتشنج پایه استفاده میشود، اما این داروها اغلب بهتنهایی کافی نیستند. والپروات والپروات یکی از داروهای رایج در کنترل تشنج است که در بخشی از بیماران باعث کاهش قابلتوجه تعداد تشنجها میشود.
