عدم تحمل فروکتوز یا سوء جذب فروکتوز

عدم تحمل فروکتوز یا سوء جذب فروکتوز

در مقاله قبل بطور کامل در خصوص عدم تحمل لاکتوز صحبت کردیم در این مقاله می خوانیم که عدم تحمل فروکتوز یا سوء جذب فروکتوز نیز وجود دارد. فروکتوز در رژیم غذایی عمدتاً در سه شکل وجود دارد: 1-مونوساکارید۳- سوکروز، دی ساکاریدی متشکل از فروکتوز و گلوکز۳- در زنجیره های فروکتان‌ها در سالهای اخیر به صورت قابل ملاحظه ای مصرف فروکتوز، مخصوصاً آب میوه ها، نوشیدنی‌های میوه ای، شربت ذرت با فروکتوز زیاد (HFCS) و شیرینی ها افزایش یافته است. در مقایسه با توانایی سریع و کامل جذب گلوکز، توانایی روده کوچک انسانها در جذب فروکتوز محدود و اندک می‌باشد. علت سوء جذب فروکتوز اگرچه سوء جذب فروکتوز در اشخاص سالم و تندرست نیز معمول می باشد، اما به نظر می رسد که این وضعیت سوء جذب با مقدار فروکتوز مصرفی ارتباط دارد.

جذب فروکتوز در زمان مصرف آن با گلوکز (مانند سو کروز) بهتر می شود، زیرا جذب گلوکز مسیرهای جذب فروکتوز را تحریک می نماید. اگرچه ممکن است که درجات خفیفی از سوء جذب فروکتوز طبیعی باشد، اما احتمالاً افراد مبتلا به اختلالات گوارشی، پس از خوردن فروکتوز علائم و نشانه های بیشتری را تجربه می کنند. بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر و ازدیاد حساسیت احشایی، نسبت به گاز، نفخ و درد ناشی از سوء جذب فروکتوز حساس ترند، در حالی که افراد مبتلا به رشد زیاد باکتریهای روده ممکن است متعاقب مصرف مقادیر نرمال فروکتوز نیز این علائم را تجربه کنند. تشخیص تست هیدروژن تنفسی مشخص ساخته است که بیش از % ۷۵ از افراد سالم، مقادیر زیاد و حجیم فروکتوز را به تنهایی (۵۰گرم) جذب نمی کنند (1).

تغذیه و رژیم غذایی در سندرم نفروتیک همراه با نمونه و توصیه ها

تغذیه و رژیم غذایی در سندرم نفروتیک همراه با نمونه و توصیه ها

در این مقاله ابتدا کلیاتی در خصوص سندرم نفروتیک ذکر می شود و در ادامه به مبحث تغذیه و رژیم غذایی دراین سندرم می پردازیم. سندرم نفروتیک چیست؟ سندرم نفروتیک (Nephrotic Syndrome) بیماری است که در آن ساختمان غشاء مویرگ‌های گلومرولی در کلیه آسیب دیده است و در نتیجه پروتئین های پلاسمایی می توانند از غشاء مویرگ‌های گلومرولی عبور نمایند و وارد ادرار شوند. به همین دلیل دفع پروتئین مهمترین ویژگی سندرم نفروتیک می باشد.

در این بیماران در طی ۲۴ ساعت میزان پروتئین دفع شده از راه ادرار 3. 5 گرم به ازای هر 1. 73 متر مربع از سطح بدن و یا در عمل ۳ تا 3. 5  گرم در ادرار ۲۴ ساعته می باشد.

فیبر رژیمی و فیبر عملکردی چیستند؟

فیبر رژیمی و فیبر عملکردی چیستند؟

فیبر رژیمی به ترکیبات گیاهی دست‌نخورده‌ای که توسط آنزیم‌های گوارشی قابل‌هضم نیستند اشاره دارد، در حالی‌که فیبرهای عملکردی به کربوهیدرات‌های غیرقابل‌هضمی که از گیاهان استخراج و یا تولیدشده‌اند گفته می‌شود. مشخص‌شده است که هر دو نوع فیبر رژیمی و عملکردی اثرات فیزیولوژیکی سودمندی در لوله گوارشی و کاهش خطر بیماری‌های خاص، دارا می‌باشند. دسته بندی کلی فیبرهافیبرهای کم محلول شامل: سلولز همی سلولز لیگنین فیبرهای بسیار محلول شامل: صمغ پکتین فیبرهای عملکردی شامل: کیتیتن فروکتان ها (اینولین) بتاگلوکان ها پلی ساکاریدهای جلبکی پلی دکستروز، پلی اول ها پسیلیوم فراوان‌ترین فیبر رژیمی، سلولز می‌باشد. یک هموپلی‌ساکارید از مولکول‌های گلوکز که با اتصالات بتا 1, 4 باهم پیوندیافته‌اند تشکیل‌شده است و توسط آمیلاز هیدرولیز نمی‌شود.

سلولز فراوان‌ترین ترکیب آلی در جهان است که ۵۰ درصد یا بیشتر از ۵۰ درصد کربن گیاهی را تشکیل داده است. مولکول طویل سلولز بر روی خودش تاخورده و به‌وسیله پیونده‌ای هیدروژنی در جای خود نگه‌داشته می‌شود. درنتیجه این ساختار به فیبریلهای سلولزی استحکام مکانیکی زیادی می‌دهد، ولی قابلیت انعطاف‌پذیری آن را محدود می‌سازد. سلولز در هویج، کرفس، بروکلی و بسیاری از سبزی‌های دیگر یافت می‌شود.

🍏 رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر روش کار و هزینه ←