قفل شدن فک (لاکجاو): علائم، علل، تشخیص، درمان و پیشگیری قفل شدن فک یا لاکجاو (Trismus) وضعیتی دردناک است که در آن دهان نمیتواند بهطور کامل باز شود و حرکات طبیعی فک محدود میشود. این مشکل معمولاً به دلیل اسپاسم یا انقباض غیرارادی عضلاتی که مسئول جویدن هستند ایجاد میشود و باعث میشود این عضلات نتوانند بهطور کامل شل شوند. در گذشته واژه «لاکجاو» بهجای «تتانوس» استفاده میشد، اما امروزه مشخص شده است که این واژه در واقع بهعنوان یکی از علائم احتمالی بیماری تتانوس شناخته میشود و نام رسمی بیماری نیست. این وضعیت میتواند بر گفتار، تغذیه، بهداشت دهان و حتی تنفس اثر بگذارد و در صورت عدم درمان ممکن است به عوارض جدیتری منجر شود.
لاکجاو معمولاً بهصورت حاد و کوتاهمدت بروز میکند، اما در برخی بیماران، بهخصوص در موارد ناشی از سرطان یا درمانهای پرتودرمانی، میتواند مزمن و طولانیمدت شود. پژوهشهای جدید نشان دادهاند که درک دقیق مکانیسمهای ایجاد این اختلال میتواند به طراحی درمانهای مؤثرتر کمک کند، زیرا قفل شدن فک گاهی میتواند علامتی از بیماریهای عفونی، مفصلی یا حتی عصبی جدیتر باشد. علائم لاکجاو شایعترین علامت لاکجاو ناتوانی در باز کردن کامل دهان است. در حالت طبیعی دهان باید بتواند بین ۴۰ تا ۶۰ میلیمتر (حدود ۱.
