تغییرات فصلی در دما، میزان نور خورشید و ریتم‌های زیستی شبانه‌روزی، نقش مهمی در تنظیم عملکرد سیستم ایمنی دارند. شواهد علمی نشان می‌دهد این عوامل می‌توانند بر شیوع بیماری‌های خودایمنی، شدت عود علائم و حتی خطر ابتلا در مراحل اولیه زندگی، مانند ماه تولد، اثر بگذارند. ترکیب داده‌های محیطی، مولکولی و بالینی نشان می‌دهد فصل‌ها از طریق تعامل با سازوکارهای ژنتیکی و اپی‌ژنتیکی، آسیب‌پذیری انسان نسبت به بیماری‌های خودایمنی را در سراسر طول عمر شکل می‌دهند. چگونه فصل‌ها پاسخ ایمنی را شکل می‌دهند؟

نور خورشید، دمای محیط و ساعت زیستی بدن سه عامل کلیدی هستند که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم بر رفتار سیستم ایمنی اثر می‌گذارند. تغییر در این عوامل می‌تواند تعادل میان پاسخ‌های التهابی و ضدالتهابی را بر هم بزند. بررسی الگوهای فصلی بیماری‌ها به پزشکان کمک می‌کند زمان‌های پرخطر برای تشدید علائم را بهتر پیش‌بینی کنند و مراقبت‌های درمانی را متناسب با ریتم‌های زیستی تنظیم نمایند. خودایمنی و تغییرات فصلی بیماری‌های خودایمنی زمانی رخ می‌دهند که سیستم ایمنی به‌اشتباه به بافت‌ها، اندام‌ها یا سلول‌های سالم بدن حمله می‌کند.

در ماه‌های اخیر نوشیدن آب همراه با کمی نمک به‌عنوان یک نوشیدنی سلامتی در شبکه‌های اجتماعی مطرح شده است و برخی آن را راهی برای افزایش انرژی و بهبود آب‌رسانی بدن می‌دانند. طرفداران این روش ادعا می‌کنند که افزودن مقدار اندکی نمک به آب صبحگاهی می‌تواند عملکرد بدن را بهبود دهد و روز را با انرژی بیشتری آغاز کند. با وجود این ادعاها، کارشناسان تأکید می‌کنند که این روش برای اغلب افراد ضروری نیست و حتی در برخی شرایط می‌تواند نامناسب باشد. برای درک بهتر این موضوع، باید ابتدا بدانیم نمک در بدن چه نقشی ایفا می‌کند و چگونه بر تعادل مایعات اثر می‌گذارد.

نوشیدن آب و نمک چه تأثیری بر بدن دارد؟ از نظر تئوری، نوشیدن آب همراه با مقدار کمی نمک می‌تواند به بهبود آب‌رسانی کمک کند. نمک حاوی سدیم است و سدیم یکی از الکترولیت‌های ضروری بدن به شمار می‌رود که در عملکرد طبیعی سلول‌ها، انتقال پیام‌های عصبی و تنظیم تعادل مایعات نقش کلیدی دارد. بدن ما هنگام تعریق، ادرار و حتی گریه مقداری سدیم از دست می‌دهد و این کاهش می‌تواند بر تعادل مایعات تأثیر بگذارد.