سرطان پروستات با جهش‌های ژن HRR: بررسی علمی و جامع

سرطان پروستات با جهش‌های ژن HRR: بررسی علمی و جامع

ژن‌های مرتبط با تعمیر بازترکیبی همولوگ (HRR) به سلول‌ها دستورالعمل می‌دهند که آسیب‌های DNA را تعمیر کنند¹. جهش در این ژن‌ها می‌تواند مسیرهای درمانی و پیش‌آگهی سرطان پروستات متاستاتیک را تحت تأثیر قرار دهد. به طور کلی، اگر سلول‌های سرطانی این نوع جهش را داشته باشند، احتمال بازگشت سرطان و گسترش آن به سایر بخش‌های بدن بیشتر است. مطالعات اخیر نشان داده‌اند که تا یک سوم افراد مبتلا به سرطان پروستات مقاوم به کاهش هورمون متاستاتیک (mCRPC) دارای تغییرات ژن HRR هستند².

این نوع سرطان زمانی رخ می‌دهد که سرطان پروستات به دیگر قسمت‌های بدن گسترش یافته و به درمان با مسدودکننده‌های هورمونی پاسخ نمی‌دهد. همچنین پژوهشی در سال ۲۰۲۵ بر روی ۵۶۶ بیمار نشان داد که تقریباً ۲۸٫۶٪ مبتلایان به سرطان پروستات متاستاتیک حساس به هورمون (mHSPC) نیز دارای این جهش‌ها هستند، به این معنا که حتی سرطان‌های پاسخ‌دهنده به درمان هورمونی نیز می‌توانند این تغییرات ژنتیکی را داشته باشند³. جهش‌های ژن HRR چیست؟ جهش‌های ژن HRR، تغییراتی در ژن‌های خاص هستند که توانایی سلول‌ها در تعمیر آسیب‌های دو رشته‌ای DNA را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

سؤالات متداول درباره عوارض جنسی ناشی از سرطان پیشرفته پروستات

سؤالات متداول درباره عوارض جنسی ناشی از سرطان پیشرفته پروستات

درمان سرطان متاستاتیک (پیشرفته) پروستات می‌تواند جنبه‌های مختلف سلامت فرد، از جمله عملکرد جنسی را تحت‌تأثیر قرار دهد. کاهش میل جنسی و اختلال در نعوظ از شایع‌ترین عوارض جانبی این درمان‌ها هستند. این تغییرات معمولاً به دلیل اثر داروها و روش‌های درمانی بر هورمون تستوسترون و اعصاب مرتبط با عملکرد جنسی رخ می‌دهند. سرطان پروستات در غده پروستات، درست در زیر مثانه، شکل می‌گیرد.

هنگامی که سلول‌های سرطانی از پروستات فراتر می‌روند و به سایر بخش‌های بدن گسترش می‌یابند، بیماری به‌عنوان سرطان متاستاتیک پروستات شناخته می‌شود. این مرحله پیشرفته معمولاً نیازمند درمان‌های ترکیبی مانند شیمی‌درمانی، پرتودرمانی، هورمون‌درمانی یا جراحی است. عوارض شایع جنسی در درمان سرطان پیشرفته پروستات درمان سرطان متاستاتیک می‌تواند از جنبه‌های مختلف بر سلامت جنسی اثر بگذارد. بیشتر این درمان‌ها بر عملکرد پروستات و هورمون تستوسترون تمرکز دارند که هر دو در سلامت جنسی نقش حیاتی دارند.

واکسن‌هایی که در دوران درمان سرطان باید دریافت کرد یا از آن‌ها اجتناب نمود

واکسن‌هایی که در دوران درمان سرطان باید دریافت کرد یا از آن‌ها اجتناب نمود

در دوران درمان سرطان، مانند شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی، سلول‌های سرطانی نابود می‌شوند اما سلول‌های سالم نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرند و سیستم ایمنی ضعیف می‌شود. واکسن‌ها می‌توانند از برخی عفونت‌های جدی محافظت کنند و عمدتاً ایمن هستند، اما برخی واکسن‌ها ممکن است نیاز به زمان‌بندی خاص یا تأخیر داشته باشند¹. ایمنی واکسن‌ها برای بیماران سرطانی اکثر واکسن‌های غیرفعال (بدون ویروس زنده) در دوران درمان سرطان ایمن هستند². اما واکسن‌های زنده ضعیف‌شده، در صورتی که سیستم ایمنی ضعیف باشد، می‌توانند بیماری‌زا باشند و معمولاً تا بهبود سیستم ایمنی تجویز نمی‌شوند³.

حتی واکسن‌های ایمن ممکن است پاسخ ایمنی کامل ایجاد نکنند، زیرا بدن در دوران درمان قادر به تولید آنتی‌بادی کافی نیست⁴. اهمیت زمان‌بندی واکسن‌ها زمان تزریق واکسن‌ها به‌اندازه نوع واکسن اهمیت دارد. به طور ایده‌آل، واکسن‌ها قبل از شروع درمان دریافت می‌شوند، اما همیشه امکان‌پذیر نیست⁵. قبل از درمان: واکسن‌های زنده حداقل چهار هفته قبل و واکسن‌های غیرفعال حداقل دو هفته قبل از درمان باید تزریق شوند².

🍏 رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر روش کار و هزینه ←