بیماری‌های قلبی همچنان از مهم‌ترین دلایل مرگ‌ومیر هستند، اما بخش بزرگی از آن‌ها قابل پیشگیری است. انتخاب‌های روزمره مانند نوع غذا، میزان تحرک و کیفیت خواب می‌توانند مسیر سلامت قلب را تغییر دهند. نکته مهم این است که پیشگیری یک برنامه شخصی‌سازی‌شده است و به سابقه سلامتی و عوامل خطر هر فرد بستگی دارد. پیشگیری فقط به معنی جلوگیری از سکته قلبی نیست، بلکه شامل کاهش خطر اختلالات ریتم قلب و نارسایی قلبی نیز می‌شود.

هدف این اقدامات، به تعویق انداختن بروز مشکلات جدی و افزایش طول و کیفیت زندگی است. هر قدم کوچک امروز می‌تواند در سال‌های آینده تفاوت بزرگی ایجاد کند. پیشگیری اولیه به زمانی گفته می‌شود که فرد هنوز رویداد قلبی نداشته است. پیشگیری ثانویه زمانی مطرح می‌شود که فرد سابقه مشکل قلبی دارد و می‌خواهد از تکرار آن جلوگیری کند.

بسیاری از افراد شنیده‌اند که روش‌های خانگی مانند «احیای قلبی با سرفه» یا خوردن برخی مواد خاص می‌تواند حمله قلبی را در لحظه متوقف کند. واقعیت این است که چنین باورهایی پایه علمی ندارند و متأسفانه همگی افسانه‌اند. وقتی حمله قلبی آغاز می‌شود، هیچ راه خانگی یا شخصی برای متوقف کردن آن وجود ندارد و تنها اقدام نجات‌بخش، دریافت فوری مراقبت پزشکی است. حمله قلبی دقیقاً چه اتفاقی است؟

حمله قلبی زمانی رخ می‌دهد که جریان خون به عضله قلب کاهش پیدا کند یا به‌طور کامل قطع شود. این وضعیت معمولاً به دلیل انسداد عروق کرونر قلب ایجاد می‌شود. در نبود خون و اکسیژن کافی، بخشی از عضله قلب به‌تدریج آسیب می‌بیند و حتی ممکن است از بین برود، به همین دلیل پزشکان تأکید می‌کنند که «زمان برابر با عضله است». هر دقیقه تأخیر می‌تواند میزان آسیب قلبی را افزایش دهد.