ایست قلبی و حمله قلبی هر دو از اورژانس‌های بسیار جدی پزشکی محسوب می‌شوند، اما برخلاف تصور رایج، این دو یکسان نیستند و از نظر علت، روند وقوع و نحوه برخورد تفاوت‌های اساسی دارند. بسیاری از افراد این دو اصطلاح را به‌جای یکدیگر به کار می‌برند، در حالی که هرکدام سازوکار کاملاً متفاوتی در بدن دارند و شناخت تفاوت آن‌ها می‌تواند در لحظات بحرانی نجات‌بخش باشد. تفاوت اصلی ایست قلبی و حمله قلبی به زبان ساده در ساده‌ترین شکل ممکن، تفاوت این دو وضعیت به نوع مشکل ایجادشده در قلب برمی‌گردد. ایست قلبی یک مشکل الکتریکی است، در حالی که حمله قلبی به اختلال در جریان خون مربوط می‌شود.

در ایست قلبی، فعالیت الکتریکی قلب دچار آشفتگی می‌شود و ضربان مؤثر قلب متوقف یا بسیار ناکارآمد می‌گردد. در حمله قلبی، یکی از رگ‌های تغذیه‌کننده قلب مسدود می‌شود و خون‌رسانی به عضله قلب کاهش می‌یابد یا قطع می‌شود. علائم ایست قلبی و حمله قلبی چه تفاوتی دارند؟ هر دو وضعیت می‌توانند تهدیدکننده جان باشند، اما معمولاً ظاهر بالینی آن‌ها با یکدیگر فرق می‌کند.

بیماری‌های قلبی عروقی از مهم‌ترین علل مرگ‌ومیر در جهان هستند و اغلب سال‌ها بدون علامت پیشرفت می‌کنند. شواهد علمی نشان می‌دهد که مردان معمولاً در سنین پایین‌تری نسبت به زنان دچار این بیماری‌ها می‌شوند. در این مقاله، یافته‌های یک مطالعه طولی بزرگ بررسی می‌شود که زمان شروع تفاوت‌های جنسیتی در خطر بیماری قلبی را روشن می‌کند. آغاز تفاوت‌های جنسیتی در خطر بیماری قلبی برای سال‌ها تصور می‌شد که هورمون‌های زنانه نقش محافظتی در برابر بیماری‌های قلبی دارند و به همین دلیل زنان دیرتر از مردان درگیر می‌شوند.

در مقابل، مردان به‌طور سنتی در معرض خطر بالاتر و زودهنگام‌تری قرار داشته‌اند. با این حال، تغییر سبک زندگی در دهه‌های اخیر این الگو را پیچیده‌تر کرده است. افزایش چاقی، دیابت و فشار خون بالا در زنان و کاهش مصرف سیگار در کل جمعیت، این پرسش را مطرح کرده که آیا فاصله خطر میان زنان و مردان در سنین پایین کاهش یافته است یا خیر. ردیابی سلامت قلب از جوانی تا میانسالی برای پاسخ به این پرسش، پژوهشگران از داده‌های یک مطالعه آینده‌نگر چندمرکزی استفاده کردند که بزرگسالان ۱۸ تا ۳۰ ساله را از اواسط دهه ۱۹۸۰ به مدت بیش از سه دهه پیگیری کرده است.