اجابت مزاج فقط فرایندی مربوط به روده نیست؛ هنگام دفع، مغز و دستگاه گوارش به‌طور مداوم با یکدیگر در ارتباط هستند. این ارتباط که به محور مغز و روده معروف است، می‌تواند بر احساس آرامش، استرس، خلق‌وخو و حتی برخی واکنش‌های جسمی مانند ضربان قلب و فشار خون تأثیر بگذارد. بسیاری از افراد بعد از اجابت مزاج احساس سبکی و آرامش می‌کنند. این احساس فقط به خالی شدن روده مربوط نیست و حاصل تعامل پیچیده میان اعصاب دستگاه گوارش، مغز و عضلات درگیر در فرایند دفع است.

ارتباط مغز و روده چگونه کار می‌کند؟ دستگاه گوارش فقط مجموعه‌ای از اندام‌های هضم‌کننده غذا نیست. بیش از ۱۰۰ میلیون سلول عصبی در دستگاه گوارش وجود دارد که شبکه‌ای به نام دستگاه عصبی روده‌ای را تشکیل می‌دهند. این شبکه عصبی می‌تواند بسیاری از فعالیت‌های گوارشی را تنظیم کند و از طریق مسیرهای عصبی، به‌ویژه عصب واگ، با مغز در ارتباط باشد.

گاهی ممکن است به دلیل کار، رانندگی، سفر یا نبود سرویس بهداشتی مناسب، مجبور شوید دفع مدفوع را برای مدتی به تعویق بیندازید. این اتفاق گهگاهی معمولاً مشکل جدی ایجاد نمی‌کند. اما اگر به‌طور مکرر احساس دفع را نادیده بگیرید، مدفوع مدت بیشتری در روده بزرگ باقی می‌ماند و آب بیشتری از آن جذب می‌شود. در نتیجه، مدفوع می‌تواند سفت‌تر و دفع آن دشوارتر شود و به‌تدریج چرخه‌ای از یبوست، زور زدن و مشکلات گوارشی شکل بگیرد.

۱. احتمال یبوست بیشتر می‌شود هرچه مدفوع مدت بیشتری در روده بزرگ باقی بماند، فرصت بیشتری برای جذب آب از آن وجود دارد. در نتیجه، مدفوع خشک‌تر و سفت‌تر می‌شود و دفع آن دشوارتر خواهد بود. این موضوع به‌خصوص زمانی مشکل‌ساز می‌شود که فرد به‌طور مرتب احساس دفع را سرکوب کند.

نفخ و تجمع گاز در دستگاه گوارش معمولاً مشکل جدی‌ای نیست، اما می‌تواند باعث احساس فشار، پری شکم، درد و ناراحتی قابل‌توجه شود. گاهی علت ساده است؛ مثلاً سریع غذا خوردن و بلعیدن هوا. در موارد دیگر، یبوست، عدم تحمل لاکتوز، سندرم روده تحریک‌پذیر یا بعضی مواد غذایی می‌توانند نقش داشته باشند. برای تسکین گاز و نفخ، همیشه نیازی به دارو نیست.

بعضی اقدامات ساده مانند راه رفتن، استفاده از گرما، نوشیدن برخی دمنوش‌ها، ماساژ شکم و اصلاح عادت‌های غذایی ممکن است کمک‌کننده باشند. البته همه درمان‌های خانگی شواهد یکسانی ندارند. بعضی از روش‌های رایج بیشتر بر اساس تجربه افراد مطرح شده‌اند و شواهد علمی محدودی دارند. بنابراین بهتر است میان روش‌های کم‌خطر و روش‌هایی که ممکن است عارضه داشته باشند تفاوت قائل شویم.