اگر بعد از خوردن چند عدد آبنبات یا شکلات بدون قند دچار نفخ، گاز معده و روده، دل‌پیچه یا حتی نیاز فوری به اجابت مزاج شده‌اید، این واکنش چندان عجیب نیست. یکی از مهم‌ترین دلایل آن، وجود الکل‌های قندی در این محصولات است. الکل‌های قندی مانند سوربیتول، زایلیتول و مالتیتول به‌طور کامل در روده کوچک جذب نمی‌شوند. بخشی از آنها وارد روده بزرگ می‌شود، در آنجا آب را به داخل روده می‌کشد و توسط باکتری‌های روده تخمیر می‌شود؛ به همین دلیل می‌توانند باعث شل شدن مدفوع، نفخ، گاز و دل‌پیچه شوند.

۱. الکل‌های قندی به‌خوبی در روده کوچک جذب نمی‌شوند قند معمولی پس از مصرف به‌طور مؤثر در روده کوچک هضم و جذب می‌شود و وارد جریان خون می‌شود. اما ساختار شیمیایی الکل‌های قندی با قندهای معمولی متفاوت است و بدن نمی‌تواند همه آنها را به‌طور کامل هضم و جذب کند. در نتیجه، مقدار قابل‌توجهی از الکل قندی مصرف‌شده ممکن است بدون جذب از روده کوچک عبور کند و وارد روده بزرگ شود.

گوجه‌فرنگی ماده‌ای غذایی مغذی و پرکاربرد است، اما به دلیل ماهیت اسیدی، در برخی افراد مبتلا به رفلاکس معده می‌تواند باعث تشدید علائم شود. با این حال، رفلاکس به این معنا نیست که باید گوجه‌فرنگی را برای همیشه از رژیم غذایی حذف کنید؛ میزان تحمل آن در افراد مختلف متفاوت است و مقدار مصرف، نوع فرآورده گوجه‌فرنگی و غذایی که همراه آن مصرف می‌شود نیز اهمیت دارد. آیا گوجه‌فرنگی برای افراد مبتلا به رفلاکس ممنوع است؟ خیر.

بسیاری از افراد مبتلا به رفلاکس می‌توانند گوجه‌فرنگی را بدون مشکل قابل‌توجهی مصرف کنند. گوجه‌فرنگی یکی از خوراکی‌هایی است که ممکن است در بعضی افراد علائم رفلاکس را تحریک کند، اما واکنش همه افراد یکسان نیست. به همین دلیل، حذف کامل گوجه‌فرنگی و فرآورده‌های آن برای همه افراد مبتلا به رفلاکس ضروری نیست. بهتر است در دوره‌ای که علائم رفلاکس شدید یا فعال است، مصرف آن کاهش یابد و پس از کنترل علائم، مقدار و نوع گوجه‌فرنگی به‌تدریج آزمایش شود تا میزان تحمل فرد مشخص شود.