گلوکوم گروهی از بیماری های چشمی است که عصب بینایی را تحت تاثیر قرار می دهد. این عارضه عموماً ابتدا بینایی محیطی را تحت تأثیر قرار می دهد، اما در طول زمان می تواند منجر به نابینایی شود. علل گلوکوم متفاوت است، به این معنی که بسته به مورد شما چندین گزینه درمانی وجود دارد. دارو و جراحی می تواند به جلوگیری یا کاهش بیشتر بینایی کمک کند، اگرچه هیچ درمانی وجود ندارد.

قطره های چشمی و سایر داروها معمولاً درمان خط اول برای گلوکوم در نظر گرفته می شوند. هدف این داروها کمک به خارج کردن مایع اضافی از چشم برای جلوگیری از افزایش فشار است که بر عصب بینایی تأثیر می گذارد. گاهی اوقات داروها برای درمان موثر گلوکوم کافی نیستند و پزشک ممکن است لیزر درمانی یا جراحی را توصیه کند. زمانی که اقدامات محافظه کارانه شکست خورده باشد، جراحی یک رویکرد رایج برای درمان گلوکوم است.

سندرم برف بینایی یک اختلال عصبی است که اخیراً کشف شده است که نام خود را در آن دریافت کرده است 2013. با سوسو زدن نقاط در کل میدان دید شما مشخص می شود. این نقاط شبیه “برف” یا ثابت هستند – الگوی روی صفحه نمایش تلویزیون آنالوگ هنگامی که روی یک کانال تنظیم نشده است. محققان می دانستند خیلی کوچک در مورد سندرم برف بصری تا اواخر دهه 2010.

هنوز مشخص نیست که چقدر شایع است یا علت آن چیست. تصویربرداری از مغز مطالعات پیشنهاد کرده اند که ممکن است به مشکلات یک یا چند قسمت از مغز مربوط باشد. مقداری محققان فکر کنید که برف بصری ممکن است در بسیاری از موارد مورد توجه قرار نگیرد زیرا مغز آن را ویرایش می کند. برای برخی از افراد، برف بینایی می تواند ناتوان کننده باشد و کیفیت زندگی آنها را به طور جدی تحت تاثیر قرار دهد.