ویروس اپشتین بار (EBV) از خانواده ویروس‌های تبخال است و یکی از شایع‌ترین ویروس‌های انسانی در جهان است. در سن 40 سالگی، تقریباً همه افراد دارای آنتی بادی علیه EBV هستند، که نشان می دهد در مقطعی از زندگی خود به این ویروس آلوده شده اند – چه علائمی داشته باشند یا نه. پزشکی جان هاپکینز. ویروس اپشتین بار و مونونوکلئوز EBV شایع ترین علت مونونوکلئوز عفونی است که به عنوان تب غده ای، “بیماری بوسیدن” یا به سادگی “مونو” نیز شناخته می شود.

علائم مشخصه آن عبارتند از: خستگیسردردتبگلو دردتورم غدد لنفاوی تخمین‌ها در مورد احتمال ایجاد مونو پس از عفونت با EBV تا 75 درصد است. طبق تحقیقاتاما بسیاری از عفونت های EBV یا به این دلیل که علائمی ایجاد نمی کنند یا علائم به راحتی با سایر علائم عفونت اشتباه گرفته می شوند، مورد توجه قرار نمی گیرند. نوجوانان و بزرگسالان جوان (15 تا 24 سال) شایع ترین گروه سنی برای ایجاد مونو هستند. یادداشت StatPearls.

[ad_1] مترادف ها: عفونت/استئومیلیت استخوان تمپورال سنگی، آپیکیت پتروس، سندرم Gradenigo (یک تظاهرات سندرمی خاص پتروزیت)پتروزیت عفونت و التهاب قسمت آپیکال استخوان تمپورال پتروس است. معمولاً از عوارض ماستوئیدیت چرکی است. آناتومیاستخوان تمپورال پتروس با ماستوئید و سلول های هوای آن به هم پیوسته است. این حفره‌های هوای متعددی در درون خود دارد و این، همراه با مغز بسیار عروقی آن، به این معنی است که مستعد ابتلا به عفونت است که از گوش میانی به ماستوئید گسترش یافته است.

استخوان تمپورال پتروس مستقیماً با بافت‌های مهم عروقی و عصبی در حفره میانی جمجمه مرتبط است، بنابراین عفونت در این محل می‌تواند عواقب شدید و مخربی داشته باشد. نزدیکی گانگلیون Gasserian (از عصب V جمجمه)، عصب abducens (عصب VIth جمجمه)، شریان کاروتید و سینوس‌های وریدی دورال از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. پاتوژنزعفونت اغلب به دلیل استرپتوکوک پنومونیه، هموفیلوس آنفولانزا، استافیلوکوک اورئوس یا سودوموناس spp و به دنبال انسداد سیستم سلولی هوا به دلیل التهاب یا سایر ضایعات استخوان تمپورال سنگی یا ماستوئید رخ می دهد. گاهی اوقات، سل ممکن است علت عفونت باشد، به ویژه زمانی که بیمار زیر 20 سال سن دارد.