اگر دمای بدن فردی از محدوده طبیعی 98 تا 100 درجه فارنهایت (36 تا 37 درجه سانتی گراد) بالاتر رود، تب می‌کند. این یک علامت شایع عفونت است. با افزایش دمای بدن افراد، ممکن است احساس سرما کنند تا زمانی که سطح آن کاهش یابد و دیگر افزایش نیابد. مردم این را به عنوان “لرز” توصیف می کنند.

غذا خوردن، ورزش، خواب، زمان روز و عوامل فردی نیز می توانند بر دما تأثیر بگذارند. هنگامی که یک عفونت رخ می دهد، سیستم ایمنی برای از بین بردن علت، حمله ای را آغاز می کند. دمای بالا بدن بخش طبیعی این واکنش است. تب معمولاً خود به خود برطرف می شود.

مترادف: تب غده ای مونونوکلئوز عفونی (IM) معمولاً یک عفونت خود محدود شونده است که اغلب توسط ویروس اپشتین بار (EBV) ایجاد می شود که یک ویروس تبخال انسانی است. EBV (ویروس هرپس انسانی 4) تقریباً 80 تا 90 درصد از موارد تب غدد را ایجاد می کند و بقیه بیشتر به دلیل سیتومگالوویروس، ویروس هرپس انسانی 6، توکسوپلاسموز، HIV و آدنوویروس است. [1]. همهگیرشناسی[1]بروز سالانه تقریباً 5 مورد در هر 1000 نفر است.

بیش از 95 درصد از بزرگسالان در سراسر جهان به EBV آلوده شده اند. عفونت بالینی در جمعیت هایی با تعداد زیادی از جوانان، مانند پرسنل نظامی فعال و دانشجویان، شایع ترین است. [2]. تب غدد در طول سال اول زندگی نادر است زیرا ایمنی غیرفعال دریافت شده از آنتی بادی های مادر است.