بررسی اجمالی هیپوکسی مغز زمانی است که مغز اکسیژن کافی دریافت نمی کند. این می تواند زمانی رخ دهد که فردی در حال غرق شدن، خفگی، خفگی یا ایست قلبی است. آسیب مغزی، سکته مغزی و مسمومیت با مونوکسید کربن از دیگر علل احتمالی هیپوکسی مغز هستند. این وضعیت می تواند جدی باشد زیرا سلول های مغز برای عملکرد صحیح به جریان بی وقفه اکسیژن نیاز دارند.

چه چیزی باعث هیپوکسی مغز می شود؟ شرایط و رویدادهای پزشکی زیادی وجود دارد که جریان اکسیژن به مغز شما را مختل می کند. سکته مغزی، ایست قلبی و ضربان نامنظم قلب می توانند از رسیدن اکسیژن و مواد مغذی به مغز جلوگیری کنند. سایر علل احتمالی کاهش اکسیژن عبارتند از: افت فشار خون، که فشار خون بسیار پایین استعوارض بیهوشی در حین جراحیخفگیمسمومیت با مونوکسید کربنغرق شدنتنفس مونوکسید کربن یا دودسفر به ارتفاعات بالا (بالاتر از 8000 پا)آسیب مغزیخفه کردنشرایط پزشکی که تنفس را دشوار می کند، مانند حملات شدید آسم چه کسانی در معرض خطر هیپوکسی مغز هستند؟

بیماری‌های دمیلینه‌کننده آنهایی هستند که منجر به از دست دادن میلین می‌شوند ، غلاف‌های بافت چربی که اعصاب را احاطه کرده و از آن محافظت می‌کنند تا بتوانند سیگنال‌ها را به طور موثر ارسال کنند. از دست دادن میلین می تواند باعث نقص های عصبی مانند تغییرات بینایی، ضعف، تغییر حس و مشکلات رفتاری یا شناختی (تفکر) شود. برخی از بیماری های دمیلینه کننده مغز و/یا نخاع را تحت تاثیر قرار می دهند. برخی دیگر بر اعصاب محیطی که از مغز و نخاع منشعب می شوند تأثیر می گذارند.

شایع ترین بیماری دمیلینه کننده مولتیپل اسکلروزیس (MS) است، یک اختلال خود ایمنی که در آن سیستم ایمنی به میلین مغز، نخاع و/یا چشم حمله می کند. هیچ درمانی برای بیماری‌های دمیلینه‌کننده وجود ندارد، اما می‌توان از انواع درمان‌های پزشکی برای مدیریت موفق استفاده کرد. این مقاله علائم و علل دمیلیناسیون و آزمایشاتی را که ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی برای تشخیص استفاده می کنند، توضیح می دهد. همچنین برخی از اختلالات رایج دمیلینه کننده را توصیف می کند.