نارسایی تنفسی زمانی رخ می دهد که بیماری قلب یا ریه منجر به عدم حفظ سطح کافی اکسیژن خون (هیپوکسی) یا افزایش سطح دی اکسید کربن خون (هیپرکاپنی) شود [ 1 ] . نارسایی تنفسی هیپوکسمی با کشش اکسیژن شریانی (PaO 2 ) کمتر از 8 کیلو پاسکال (60 میلی متر جیوه) با کشش دی اکسید کربن شریانی طبیعی یا کم (PaCO 2 ) مشخص می شود. نارسایی تنفسی هیپرکاپنیک وجود PaCO 2  > 6 کیلو پاسکال (45 میلی متر جیوه) و PaO 2  < 8 کیلو پاسکال است. نارسایی تنفسی می‌تواند حاد (در عرض چند دقیقه یا چند ساعت در بیمارانی که هیچ یا شواهد جزئی از بیماری‌های تنفسی از قبل موجود ندارند ایجاد می‌شود)، حاد بر مزمن (وخیم شدن حاد در فردی با نارسایی تنفسی از قبل موجود) یا مزمن (در طی چند روز ایجاد می‌شود). یا طولانی تر در بیماران مبتلا به بیماری تنفسی موجود) [ 1 ] . اتیولوژی علل شایع نارسایی تنفسی نوع I بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) . ذات الریه . ادم ریوی .