آنژیوادم نوعی تورم ناگهانی یا تدریجی در لایه‌های عمقی پوست و بافت زیرپوستی است که معمولاً لب‌ها، اطراف چشم، دست‌ها، پاها، اندام تناسلی یا گاهی گلو را درگیر می‌کند. این وضعیت می‌تواند در اثر واکنش‌های آلرژیک، برخی داروها، اختلالات سیستم ایمنی یا عوامل ژنتیکی ایجاد شود. بسیاری از موارد آنژیوادم خفیف و خودمحدودشونده هستند، اما اگر تورم به زبان، گلو یا حنجره برسد، می‌تواند راه هوایی را مسدود کند و به یک وضعیت اورژانسی تبدیل شود. آنژیوادم چه علائمی دارد؟

علامت اصلی، تورم عمقی زیر پوست است. این تورم ممکن است در عرض چند دقیقه ایجاد شود یا طی چند ساعت به‌تدریج افزایش پیدا کند. محل‌های شایع درگیری عبارت‌اند از: لب‌ها اطراف چشم‌ها دست‌ها پاها و ساق‌ها اندام تناسلی صورت گاهی زبان و گلو علائم دیگری که ممکن است همراه آن دیده شوند عبارت‌اند از: کهیر یا برجستگی‌های پوستی قرمزی پوست سرگیجه ناراحتی یا درد معده خارش، گزگز، سوزش یا بی‌حسی دشواری در جویدن یا بلع اسهال در موارد شدیدتر، تورم می‌تواند باعث خس‌خس سینه، تنگی نفس یا انسداد راه هوایی شود. چه زمانی آنژیوادم خطرناک است؟

اگزما یک بیماری التهابی مزمن و عودکننده پوست است که با اختلال در سد پوستی و تغییرات سیستم ایمنی همراه است. علائم آن می‌توانند از خشکی و خارش خفیف تا التهاب شدید، تاول، ترک‌خوردگی و ترشح از پوست متغیر باشند. ظاهر اگزما به نوع بیماری، مرحله التهاب، سن فرد و محل درگیری پوست بستگی دارد. به همین دلیل، اگزما همیشه یک شکل مشخص ندارد و ممکن است در دوره‌های مختلف زندگی یا حتی در یک فرد، ظاهر متفاوتی پیدا کند.

شایع‌ترین علائم اگزما یکی از نخستین علائم اگزما معمولاً خارش است. این خارش می‌تواند در اثر محرک‌های محیطی، آلرژن‌ها یا استرس تشدید شود. خاراندن مکرر نیز به پوست آسیب می‌زند و باعث ایجاد یا تشدید ضایعات پوستی می‌شود. علائم شایع عبارت‌اند از: قرمزی و خارش پوست خشکی، زبری یا پوسته‌ریزی تاول‌های کوچک حاوی مایع ترک‌خوردگی یا باز شدن پوست ترشح، خیس‌شدن یا ایجاد دلمه روی ضایعات اگزما معمولاً دوره‌ای است؛ یعنی ممکن است علائم برای مدتی تشدید شوند و سپس وارد دوره‌ای از فروکش یا بهبود شوند.

بثورات پوستی گردن می‌توانند از یک تحریک ساده پوستی تا عفونت یا، در موارد نادر، نشانه‌ای از یک بیماری زمینه‌ای باشند. محل ایجاد ضایعه به‌تنهایی معمولاً برای تشخیص کافی نیست؛ شکل ضایعه، خارش یا درد، سرعت گسترش، علائم همراه و تماس‌های اخیر با مواد مختلف همگی در پیدا کردن علت اهمیت دارند. در بسیاری از موارد، علت به یکی از سه گروه حساسیت و تحریک پوستی، بیماری‌های پوستی یا عفونت‌ها مربوط می‌شود. با این حال، اگر بثورات با تب، درد شدید، تاول، تورم یا اختلال تنفسی همراه باشند، نباید آن را صرفاً یک مشکل پوستی ساده در نظر گرفت.

شایع‌ترین علت‌های بثورات گردن عفونت‌ها انواع مختلف عفونت می‌توانند موجب ایجاد بثورات در گردن شوند. از جمله: عفونت‌های ویروسی: مانند زونا، آبله‌مرغان و سرخک. برخی عفونت‌های ویروسی دیگر نیز ممکن است با قرمزی، گرمی یا تورم پوست همراه باشند. عفونت‌های باکتریایی: از جمله زردزخم، مخملک، سفلیس و تب لکه‌ای کوه‌های راکی.