هنگام خرید مواد غذایی، احتمالاً با عبارت‌هایی مانند «بدون شکر» یا «بدون شکر افزوده» روی بسته‌بندی محصولات روبه‌رو شده‌اید. این دو عبارت در نگاه اول مشابه به نظر می‌رسند، اما از نظر تغذیه‌ای و قانونی معنای کاملاً متفاوتی دارند. شناخت تفاوت این برچسب‌ها به شما کمک می‌کند انتخاب‌های آگاهانه‌تری داشته باشید؛ به‌ویژه اگر مبتلا به دیابت هستید، قند خون خود را کنترل می‌کنید یا قصد کاهش مصرف قند را دارید. «بدون شکر» یعنی چه؟

بر اساس مقررات سازمان غذا و داروی آمریکا، یک محصول تنها زمانی می‌تواند برچسب «بدون شکر» داشته باشد که در هر وعده مصرفی کمتر از ۰٫۵ گرم شکر داشته باشد. این محدودیت شامل هم قندهای طبیعی و هم قندهای افزوده می‌شود. همچنین تولیدکننده نمی‌تواند موادی مانند موارد زیر را به محصول اضافه کند و همچنان ادعای «بدون شکر» داشته باشد: شربت‌ها عسل آب‌میوه‌های غلیظ سایر مواد شیرین‌کننده قندی نکته مهم در برخی کشورها، قوانین برچسب‌گذاری ممکن است با مقررات آمریکا تفاوت داشته باشد، اما مفهوم کلی این اصطلاحات تقریباً مشابه است. بنابراین هنگام خرید، علاوه بر ادعای درج‌شده روی بسته‌بندی، جدول ارزش غذایی را نیز بررسی کنید.

آب بهترین نوشیدنی برای تأمین مایعات بدن است، اما برخلاف تصور بسیاری از افراد، تمام آب مورد نیاز بدن فقط از نوشیدن آب تأمین نمی‌شود. حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد از آب دریافتی روزانه معمولاً از طریق مواد غذایی، به‌ویژه میوه‌ها، سبزیجات و برخی لبنیات، تأمین می‌شود. مواد غذایی سرشار از آب علاوه بر تأمین مایعات، ویتامین‌ها، مواد معدنی، فیبر و آنتی‌اکسیدان‌ها را نیز در اختیار بدن قرار می‌دهند. همین ویژگی باعث می‌شود در بسیاری از شرایط، از نظر تغذیه‌ای ارزشمندتر از آب خالص باشند.

نکته علمی: هیچ ماده غذایی جایگزین نوشیدن آب نیست، اما مصرف منظم غذاهای پرآب می‌تواند به حفظ تعادل مایعات بدن، به‌ویژه در هوای گرم، هنگام فعالیت بدنی یا در سالمندان، کمک قابل‌توجهی کند. بهترین مواد غذایی آب‌رسان ۱. خیار میزان آب: حدود ۹۶ درصد خیار یکی از پرآب‌ترین مواد غذایی شناخته‌شده است. اگرچه از نظر انرژی و ریزمغذی‌ها چندان غنی نیست، اما سهم خوبی در تأمین آب روزانه بدن دارد.